Menu & Search
34 weken zwanger: leven in mijn eigen wereld

34 weken zwanger: leven in mijn eigen wereld

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste blogs en abonneer je gratis op de SIS nieuwsbrief

Ben ik je verjaardag, bar mitswa, trouwdag, karate uitvoering of iets anders vergeten? Don’t blame me en vat het vooral niet persoonlijk op dat ik ben veranderd in een ongeïnteresseerd zwanger persoon.  Ik leef sinds enkele weken in mijn eigen wereld als een rups in zijn cocon. Wat ik daar doe? Dik worden natuurlijk. (ik ontpop alleen niet in een vlinder, verdere details kun je zelf wel bedenken)

Althans als ik mijn handige zwangerschapsapp mag geloven is dat de reden dat ik echt alles vergeet, doelloos rondloop als kip zonder kop, bijna botsingen veroorzaak in het verkeer en de buitenwereld me op dit moment weinig kan schelen. Op enge kidnap films en ander zinloos geweld op tv na dan, daar moet ik heel hard van huilen. Eigenlijk ook nog altijd om zielige dieren bij Dokter Pol.

34 weken, Chillen met de billen

Momenteel ben ik 34 weken zwanger en geniet ik alweer meer dan een week van mijn verlof. Letterlijk chillen met mijn billen tot ik een ons ton weeg. Dat verlof was wel nodig, de laatste weken had ik regelmatig last van ontzettend veel harde buiken en nadat uitvoerig op mijn kop had gekregen van mijn man en verloskundige heb ik die laatste dagen steeds halve dagen  gewerkt. Inmiddels heb ik al een paar keer op het punt gestaan de verloskundige te bellen omdat ik dacht dat ik ging bevallen, maar gelukkig bleek het steeds loos alarm. Ik heb er inmiddels van geleerd en het lukt me steeds beter om naar mijn lichaam te luisteren.

Bijna botsingen en desinteresse 

Minder is dat ik ben veranderd in een hormonale ongeïnteresseerde zeef. Dat merkte ik niet alleen tijdens mijn laatste werkdag waarbij alles langs me heen ging, maar ook in het verkeer moet ik 100 x beter opletten en heb ik al 5 bijna botsingen gehad omdat ik weer in mijn cocon zat. Verder mag er niemand meer in mijn buurt eten omdat ik nog minder tegen eet geluiden kan. Zwangerschapsmisofonie, zou dat bestaan? Mag mijn man geen gewelddadige films meer in mijn buurt kijken, vergeet ik 2 weken lang te reageren op Whatsapp berichten en lig ik vaak nog eerder te slapen dan mijn kinderen. Om over de rest maar te zwijgen. Ik begin onderhand te geloven dat ik half mens half monster ben geworden, maar ach, het is nog maar voor maximaal 8 weken tot ik weer in mijn eigen iets minder monsterachtige zelf terug transformeer. Say hallelujah.

Puntig buikje

Wat dan wel weer heel erg fijn is, is mijn buik. Die is gelukkig bescheiden gebleven, althans dat maak ik mezelf wijs. De reacties zijn namelijk wisselend, van wow wat enorm tot ongeloof als ik vertel als ik nog maar zo’n 6 weken te gaan heb. Manlief vindt dat ik een puntbuik heb en dat klopt eigenlijk ook wel. Van opzij is er niets te zien, mijn buik groeit letterlijk naar voren toe waardoor ik het gevoel heb dat als mijn buik nog groter wordt, ik uit elkaar spat. (Ik zie hierbij een ontploffende watermeloen voor me)

Tot dusver weer een update van mijn zwangerschap. Ik drink alvast een glaasje jip en janneke champagne op de laatste loodjes!

Transformeerde jij ook in half mens half monster tijden je zwangerschap? En hoe zag jouw zwangere buik eruit? 

 

 

 

Volg jij me al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow

Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!