Menu & Search
Gesprek van vrouw tot kleuter, over baby’s en gaatjes

Gesprek van vrouw tot kleuter, over baby’s en gaatjes

Dat mijn zoontje gefascineerd is door het menselijk lichaam had ik toen hij een peuter was al in de gaten. Van anatomische spelletjes op de tablet tot aan de meest bijzondere vragen over allerlei lichaamsdelen passeren hier regelmatig de revue. Van het hart tot aan een navelstreng, hij wil er alles over weten. Als verpleegkundige deel ik die fascinatie natuurlijk met hem en vertel hem er dan ook graag over. 

Iets waar ik minder op was voorbereid was een gesprek over ”het gaatje”.  Zoals het hier genoemd wordt. Piemels en gaatjes. Zo simpel als dat. Met als functie: plassen. Niets meer en niets minder.

Waar komt een baby uit?

Toen ik de leeftijd van mijn oudste zoontje had, welgeteld vijf jaar, kwamen baby’s met de ooievaar. Kilometers door weer en wind vlogen de gevleugelde vrienden rond met blote baby’s gewikkeld in slechts een stukje stof hoog boven de daken opzoek naar pas getrouwde stellen met kinderwens. (mijn zoontje weet overigens niet eens wat een ooievaar is, hij snapte dan ook niks van bovenstaand plaatje. ”HEY! kijk mama, een zwaan met een baby in zijn bek.”

Later toen ik al wat wijzer was, en me niet meer zo snel liet afwimpelen kwamen baby’s uit de buik, en nog een paar jaar later uit het poepgaatje. (arme baby) Dat heb ik altijd netjes aangenomen, zonder al te veel vragen. Het was gewoon zo. Tot aan de les seksuele voorlichting. Nouja, ietsje eerder, in de bieb las ik er stiekem al over en ik zat regelmatig giebelend met een vriendin achter de computer opzoek naar plaatjes met zoveel mogelijk bloot.

Of ik er beter of slechter van geworden, die leugentjes om bestwil, geen idee.

Van navels naar moederkoeken

Toch moest ik wel even nadenken toen mijn zoontje vroeg waar baby’s vandaan kwamen. Aanvankelijk ging ons gesprek nog ”gewoon” over plopnavels (navelbreuken) navelstrengen en moederkoek, maar al snel escaleerde het dus in de vraag waar die baby dan wel niet uit moest komen.

Het ooievaar verhaal lag op het puntje van mijn tong, maar na die plaatjes met baby’s in de buik kon ik daar sowieso al niet meer mee aankomen zetten. Het voelde ook niet natuurlijk om mijn kleuter hiermee voor te liegen. Ik besloot voor de waarheid te gaan.

Baby’s en gaatjes

Baby’s komen uit het gaatje. vertelde ik. Ja, uit het poepgaatje, voegde mijn zoontje er aan toe. ‘Nee joh, dan wordt de baby vies.’ floepte me eruit. Voor baby’s is er een apart gaatje. Voor ik het wist had ik een anatomisch plaatje van een vagina opgezocht als begleidend beeldmateriaal. ‘Kijk, dit is het poepgaatje, hier zit het plasgaatje, en dit gaatje is voor de baby.

Plotseling zag ik mijn zoontje eens diep nadenken. Shit, ik was te ver gegaan. Wat voor een moeder was ik? Waarvoor zou hij dat moeten weten. ‘Oh, nou snap ik het, dankje mama.’ zo simpel als dat en hij ging weer in alle onschuld verder met spelen.

Eerlijkheid duurt het langst

Dat maakte dat ik me minder schuldig voelde. Ik was eerlijk tegen hem geweest, en hij was er niet door geschokeerd. Waarom zou hij ook. Een gaatje, en dat daar baby’s uitkomen is uiteindelijk de normaalste zaak van de wereld. Net zo normaal als een drol die uit je poepgaatje komt en plas uit je plasgaatje. No hard feelings.

Tot dusver het gaatjes verhaal. Ondertussen hoop ik wel dat het verwekkingsverhaal nog even op zich laat wachten. Tot die tijd hou ik het daarbij nog even in het midden tot over een paar jaartjes.

Wat vertel jij aan je kind over baby’s? Ga je voor nothing but the truth, of vind je een onschuldig leugentje een prima oplossing? 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!