Nu aan het lezen
Gesprek van vrouw tot kleuter, over baby’s en gaatjes

Gesprek van vrouw tot kleuter, over baby’s en gaatjes

baby's

Dat mijn zoontje gefascineerd is door het menselijk lichaam had ik toen hij een peuter was al in de gaten. Van anatomische spelletjes op de tablet tot aan de meest bijzondere vragen over allerlei lichaamsdelen passeren hier regelmatig de revue. Van het hart tot aan een navelstreng, hij wil er alles over weten. Als verpleegkundige deel ik die fascinatie natuurlijk met hem en vertel hem er dan ook graag over. 

Iets waar ik minder op was voorbereid was een gesprek over ”het gaatje”.  Zoals het hier genoemd wordt. Piemels en gaatjes. Zo simpel als dat. Met als functie: plassen. Niets meer en niets minder.

Waar komt een baby uit?

Toen ik de leeftijd van mijn oudste zoontje had, welgeteld vijf jaar, kwamen baby’s met de ooievaar. Kilometers door weer en wind vlogen de gevleugelde vrienden rond met blote baby’s gewikkeld in slechts een stukje stof hoog boven de daken opzoek naar pas getrouwde stellen met kinderwens. (mijn zoontje weet overigens niet eens wat een ooievaar is, hij snapte dan ook niks van bovenstaand plaatje. ”HEY! kijk mama, een zwaan met een baby in zijn bek.”

Later toen ik al wat wijzer was, en me niet meer zo snel liet afwimpelen kwamen baby’s uit de buik, en nog een paar jaar later uit het poepgaatje. (arme baby) Dat heb ik altijd netjes aangenomen, zonder al te veel vragen. Het was gewoon zo. Tot aan de les seksuele voorlichting. Nouja, ietsje eerder, in de bieb las ik er stiekem al over en ik zat regelmatig giebelend met een vriendin achter de computer opzoek naar plaatjes met zoveel mogelijk bloot.

Of ik er beter of slechter van geworden, die leugentjes om bestwil, geen idee.

Van navels naar moederkoeken

Toch moest ik wel even nadenken toen mijn zoontje vroeg waar baby’s vandaan kwamen. Aanvankelijk ging ons gesprek nog ”gewoon” over plopnavels (navelbreuken) navelstrengen en moederkoek, maar al snel escaleerde het dus in de vraag waar die baby dan wel niet uit moest komen.

Het ooievaar verhaal lag op het puntje van mijn tong, maar na die plaatjes met baby’s in de buik kon ik daar sowieso al niet meer mee aankomen zetten. Het voelde ook niet natuurlijk om mijn kleuter hiermee voor te liegen. Ik besloot voor de waarheid te gaan.

Baby’s en gaatjes

Baby’s komen uit het gaatje. vertelde ik. Ja, uit het poepgaatje, voegde mijn zoontje er aan toe. ‘Nee joh, dan wordt de baby vies.’ floepte me eruit. Voor baby’s is er een apart gaatje. Voor ik het wist had ik een anatomisch plaatje van een vagina opgezocht als begleidend beeldmateriaal. ‘Kijk, dit is het poepgaatje, hier zit het plasgaatje, en dit gaatje is voor de baby.

See Also

Plotseling zag ik mijn zoontje eens diep nadenken. Shit, ik was te ver gegaan. Wat voor een moeder was ik? Waarvoor zou hij dat moeten weten. ‘Oh, nou snap ik het, dankje mama.’ zo simpel als dat en hij ging weer in alle onschuld verder met spelen.

Eerlijkheid duurt het langst

Dat maakte dat ik me minder schuldig voelde. Ik was eerlijk tegen hem geweest, en hij was er niet door geschokeerd. Waarom zou hij ook. Een gaatje, en dat daar baby’s uitkomen is uiteindelijk de normaalste zaak van de wereld. Net zo normaal als een drol die uit je poepgaatje komt en plas uit je plasgaatje. No hard feelings.

Tot dusver het gaatjes verhaal. Ondertussen hoop ik wel dat het verwekkingsverhaal nog even op zich laat wachten. Tot die tijd hou ik het daarbij nog even in het midden tot over een paar jaartjes.

Wat vertel jij aan je kind over baby’s? Ga je voor nothing but the truth, of vind je een onschuldig leugentje een prima oplossing? 

Volg je Strijkenissuf al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow
artikels met een * in de titel zijn gesponsord/betaalde samenwerkingen.

Wat is jouw reactie?
Droevig!
0
Eye-opener!
0
Herkenbaar!
0
Hilarisch!
0
Interessant!
0
Spannend!
0
Bekijk reacties (27)
  • Ik zou net als jij de waarheid vertellen als mijn dochter daar binnen een paar jaar vragen over stelt.. Geen ooievaar-gedoe voor mij, noch bloemkolen 😉

  • Hahah dit verhaal, zo grappig hoe dat allemaal in die hoofdjes gaat. Ik ben benieuwd hoe ik hier later mee om ga. Lijkt me sowieso super leuk, die onbevangenheid van kinderen. Kan me voorstellen dat dat tot grappige situaties kan leiden.

    • Haha ja soms is het echt hilarisch. Sowieso al de vraag: ‘mama, kun je me op internet laten zien hoe een plopnavel eruit ziet?’

  • Anna vraagt nog niet verder, die vind het voldoende om te weten dat baby’s in de buik groeien en ze er op een bepaald moment uitkomen. Ze is wel erg lichamelijk op ieder gebied. Moesten haar net nog even uitleggen dat het niet netjes is om andere mensen ‘daar’ aan te raken 😉

    • Dat had mijn zoontje vooral met het bij vader een stomp verkopen in het zeg maar klokkenspel hahaha. Ook maar uitgelegd dat dat niet echt de bedoeling is tijdens het stoeien.

  • Wat voor mooeder was jij? 😉 Het was ook een heel lastige vraag. Ik heb de waarheid verteld, maar een klein stuk hangt af hoe oud mijn kinderen op dat moment waren. Hoe jonger hoe zachter de versie. 🙂

  • Hahaha, het lijkt me zo grappig als je kind daar ineens vragen over gaat stellen. Al geloof ik best dat je even met je mond vol tanden kan staan op zo’n moment. Vind dat je het goed het opgelost om het op deze manier te vertellen! Zou ik ook doen. Gewoon een gaatje voor de baby. Prima oplossing vind ik, die onthoud ik voor als ik zelf ooit kinderen mag krijgen!

  • Haha, dit gesprek vond ik heel leuk om te doen. Mijn zoontje wil alles weten (waarom draait de aarde, waarom zeggen mensen dat de maan schijnt als dat niet zo is, waar komen kindjes vandaan) en ik vind het echt super om hem alles uit te leggen, gewoon zoals het is. Ik merk dat hij bij alles heel oké reageert. “O, oké, dan weet ik dat.” Haha. Lekker makkelijk!

  • Wat mooi 😀 Waar voel jij je nou schuldig over??? Je voedt een fantastisch kind op, eentje die écht vrouwen gaat begrijpen. Ergens is nu een meisje, als hij die kant op gaat. die later echt heel gelukkig gaat worden met hem. Dat heb jij nu gedan. Dat is fantastisch!
    Ik vind leugentjes over voorplanting onnodig. Schadelijk misschien. Fabeltjes leidden tot onwerkelijke verwachtingen of aannames over liefde, sex en lichaam. Je kunt een kind op élke leeftij passend voorlichten.
    Natuurlijk ben ik een jaren 70 kind, die niet stiekem boekjes over voorlichting hoefde te lezen. Ze waren gewoon in de klaslokalen aanwezig. Ik heb nooit van de ooievaar gehoord. Babies kwamen uit de buik, nadat de man een zaadje bij de eicel had afgeleverd. En wat is daar nou mis mee?
    Je kunt er zelfs je kind weerbaarder door maken, door aan te geven dat dát zaken zijn die voor volwassenen zijn.

    • Wat gek eigenlijk dat het in de jaren 70 zo open en eerlijk was en in de jaren 90 zo ”beschermend”. Ik had toen ik ouder was echt het gevoel dat je bewust dom gehouden werd. Of misschien kwam het door de katholieke school haha. De seksuele voorlichting was vre-se-lijk.

  • Destijds ben ik met mijn dochter naar de bieb gegaan. Daar hebben ze heel verantwoorde boekjes die kleuters kunnen begrijpen. Dan hoef je je als moeder er geen zorgen om te maken of je iets vertelt wat je boven de pet gaat.

  • Hahaha echt te grappig! Toen ik op de kleuterschool zat zei ik tegen de juf: Ik weet hoe je moet vrijen. Waarop ze vroeg: Hoe dan? Kleine ik: De piemel moet in de plasser.

    M’n ouders werden heel snel gebeld om het eens over seksuelevoorlichting te hebben. Ze wisten van niks. Ik had het van mijn 8 jaar oudere nicht gehoord. Hahaha!

    • Ik ga stuk om je reactie. Hahaha de piemel in de plasser. Je ouders zullen wel gedacht hebben toen ze dat telefoontje kregen!

  • oh super zeg! En zijn reactie, echt zalig 🙂
    Ik had al eens gedacht over het antwoord in het geval er zich zo een vraag stelden, maar nu weet ik het dus, 3 verschillende gaatjes 😉

  • Ik denk idd dat het het beste is om gewoon te vertellen hoe het zit.. kinderen kijken er op de andere manier naar (veel simpeler enz) wat natuurlijk niet erg is. Waardoor ik zoiets heb van, waarom kun je het niet gewoon vertellen hoe het zit? Omdat er door de maatschappij zo een taboe op dit soort onderwerpen is gelegd? Onzin vind ik het.. gewoon vertellen, als je er nu over kan praten hebben kinderen later ook minder moeite om met dingen te komen!

    Leuk geschreven trouwens!

    • Dankje, Sharon. Helemaal mee eens. Waarom moeten we zo moeilijk doen, terwijl het de normaalste zaak van de wereld is.

  • Leuk geschreven Janine, je houd het simpel want het is ook eenvoudig. En blijf dat vooral doen, zodat je ook op hun 17e en 19e ( mijn 2 meiden) ook alle intieme onderwerpen gewoon kunt bespreken !

  • Ha Jeanine, tja die vragen komen inderdaad. Haha. En als een kind doorheeft dat die baby in de buik zit dan komt de vraag snel genoeg hoe die baby er eigenlijk inkomt, dus bereid je maar vast voor. Hihi. Ik ben altijd eerlijk geweest met uitleggen. Succes met het uitleggen van de volgende fase!!!

    • Haha dankje Mirjam, dat komt vast goed. Vind het wel grappig allemaal. Ze groeien toch sneller op dan je denkt, hoe cliche het ook klinkt.

Reageren is niet suf!

Your email address will not be published.

© 2019 strijkenissuf.nl alle rechten voorbehouden

Deze website maakt gebruik van affiliate links. Check voor meer informatie de privacy verklaring

Scroll To Top