Menu & Search
Citytrip naar Dublin: we gingen in ieder geval niet naar de Guinness brouwerij

Citytrip naar Dublin: we gingen in ieder geval niet naar de Guinness brouwerij

”She died of a fever
And sure, so one could save her
And that was the end of sweet Molly Malone
Now her ghost wheels her barrow
Through the streets broad and narrow
Crying “cockles and mussels, alive, alive, oh”— aldus een couplet uit het lied: Molly Malone, het officieuze volkslied van Dublin.

Vond ik wel een lekker toepasselijk lied met mijn toeristenfoto bij het enige echte Molly Malone Statue. Geloof me. Loop je een echte souvenirshop binnen dan ga je dit nummer vast wel een keer horen.  Ja, deze dame is weer in Dublin geweest. Samen met haar man wel te verstaan. Zonder kinderen ook. Het was mijn tweede keer alweer in Dublin dus aan mij de nobele taak om mijn man minstens net zo enthousiast te maken over Dublin dan ik ben. Aan de vluchttijden lag het in elk geval niet, want die waren perfect.

Ik smokkelde natuurlijk weer van alles het vliegtuig mee in

Vliegveld Eindhoven

Helaas hadden we wel wat vertraging maar nog steeds zouden we begin van de middag landen. Nadat ik zonder sealed bag per ongeluk/express (man, ik zweette me peentjes bij de security check) vloeibare producten het vliegtuig mee in smokkelde—wist ik veel hoe het allemaal in zijn werk ging met die verrekte handbagage. Voor mij was het immers alweer meer dan twee jaar geleden dat ik vloog.— was het tijd om overseas te gaan. En dat gaat snel, zo’n vlucht naar Dublin. Het beste van alles: een uur terug in de tijd reizen dus extra quality tijd voor paps en mams.

Het eerste dat we deden toen we op Ierse grond waren was opzoek gaan naar ons Hotel.

Bron foto: booking.com

De transferbus had ons gelukkig niet al te ver gedropt dus waren we er zo. We zaten vrij dicht bij het centrum in een bekend uitgaansgedeelte vol met clubs. In het Harcourt hotel wel te verstaan. of het hardcore hotel, zoals ik het noemde. Helaas konden we nog niet inchecken omdat de kamer nog niet klaar was dus gingen we maar opzoek naar, je raadt het al: eten!

Lunchen bij restaurant Di Luca in Dublin

Di Luca in Dublin

Niet heel ver van ons hotel stuitte we op een schattig uitziende Italiaan: Di Luca. We besloten om niet verder te zoeken aangezien we honger hadden als een paard. Mijn man nam bloemkool risotto en ik een broodje met gerookte zalm en room. Het beste idee ooit om hier te eten want het was heerlijk. De toon was gezet. Om over het toetje nog maar te zwijgen: Tiramisu. De beste die we ooit aten. Sorry Porto Maurizio. 

Di Luca in Dublin

Nadat we nog een hele tijd spraken met een lieve serveerster (hope you read this) was het tijd om terug te gaan naar het hotel. The Harcourt dus. Een prima nabij het centrum gelegen, hotel dat ontzettend schoon is (wat ik echt het allerbelangrijkste vind)  en voor een mooie prijs met comfortabele bedden. De kamers waren ruimtelijk en je kon ’s avonds een kopje thee of koffie maken op je kamer. Daar hebben we veel gebruik van gemaakt. Het strijkijzer daarentegen niet ;-). Via dit linkje kun je het boeken op Booking.com.  Mocht je boeken, let er dan op dat Hartcourtstreet veel nachtclubs heeft en er dus altijd wel wat lawaai is. Voor ons niet storend maar voor lichte slapers misschien wel. Van de andere kant. Dublin is nou eenmaal een grote stad en dus ook gewoon gehorig, waar je ook in het centrum verblijft.

Het was tijd om de toerist uit te hangen. We wilden heel graag een keer naar the Guiness brewery dus besloten we meer info te vragen bij het hotel. Helaas bleek dat de brouwerij binnen een uur zou sluiten (om 17.00 uur) en dat leek ons niet echt de moeite waard. Zo jammer! In plaats daarvan slenterden we wat rond door het centrum om vervolgens weer ergens neer te landen om te eten.

Jeanine in Dublin

Nadat we eindelijk verzadigd waren, gingen we opzoek naar live muziek. Ik wilde graag naar de Temple bar maar daar zaten we erg ver vanaf dus namen we een fietstaxi en ik zeg je het is net moderne slavernij. Die gasten trappen zich suf voor een klein bedrag.

Vooraan in de Tempel bar

Toen we eindelijk in de Tempel bar waren was het in de rij staan geblazen voor een glas Guinness en voor de prinses een Gin Tonic. Voor die twee drankjes betaalden we ongeveer twintig euro. Wees dus gewaarschuwd! Gelukkig zijn deze prijzen enkel in de pubs bij Tempel bar zo hoog en valt het op overige plaatsen wel mee. Terugblik op Dublin

De live muziek was geweldig en al snel stonden we echt helemaal vooraan. Wat hebben we genoten en wat een mazzel. Luister zelf maar mee!

Hoewel we niet naar de Guinessbrouwerij waren geweest, was het een prima eerste dag in Dublin die we afsloten op onze hotelkamer and we all know what happened next. We vielen uiteraard in een diepe slaap want reizen is me even vermoeiend. Vooral als je zonder kinderen gaat en er absoluut alles uit wilt halen.

Morgen vertel ik meer over onze trip naar Wicklow Mountain dus stay tuned

(Dit artikel bevat een affiliate linkje. Dit kan geen kwaad, je helpt er mij en mijn website alleen mee doordat ik een klein bedrag krijg per verkocht item. Ik beveel alleen producten en diensten aan waar ik 100% achter sta. Lees de disclaimer voor meer informatie.)

Tips dublin
Pin deze afbeelding naar je Pinterest, zodat je deze tips onthoudt!

2 Comments

Klets mee!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. 3 maanden ago

    Dublin lijkt me echt een ondergewaardeerde stad indien we spreken over citytrips

  2. 5 maanden ago

    Ik ben dol op livemuziek. Daarom heb ik ook een Dinnetje gekozen die zo af en toe optreedt. Waarom probeer je nou dingen mee te smokkelen? Had je alleen handbagage? Anders kan het toch gewoon in je koffer.

    Love As Always
    Di Mario

Archief

Tekstschrijver nodig?