Menu & Search
Datingsite liefde deel 4: de Euromast en sushi

Datingsite liefde deel 4: de Euromast en sushi

De Euromast en sushi klinkt eerder als een foute Rotterdamse pornofilm dan een mooi liefdesverhaal maar mooier kan ik het niet omschrijven. Of het toch nog metafoor staat voor meer? Dat weet je alleen als je verder leest.

Voor de tweede keer die maand zat ik in de trein naar Rotterdam. Ik had er enorm naar uitgekeken. Iedere gedachte in mijn hoofd ging alleen nog maar over mijn Lexa liefde. De dagen dat ik niet bij hem was mochten van mij zo doorgespoeld worden >>64x. Oftewel: ik was hoteldebotel.

Tandenborstel meegenomen

We hadden die dag afgesproken om samen te koken dus het kon nog wel eens laat worden. Voor het geval dat ik perongeluk-express de laatste trein zou missen nam ik stiekem een tandenborstel mee. De waarheid was natuurlijk dat ik gewoon in zijn armen in slaap zou willen vallen maar daar nog niet volledig op durfde te hopen.

Bij aankomst op Rotterdam CS stond hij me al op te wachten. Hoewel ik niet te gewillig wilde overkomen (dat was ik natuurlijk wel) stortte ik me op dat moment gewoon in zijn armen. We pakten de draad op alsof we elkaar dagelijks zagen (in werkelijkheid was het ook nog maar een week geleden) en met een glimlach van oor tot oor liepen we beide het perron af.

De euromast

Hij bleek een verassing te hebben. De roos die hij stiekem achter zijn rug hield negeerde ik, niet wetende wanneer ik die zou krijgen. Toen we bij de Euromast waren stopte hij met lopen en haalde de roos te voorschijn. ”Ik hoop maar dat je geen hoogtevrees hebt want we gaan helemaal naar boven.” waarna hij de roos overhandigde. Ik smolt als een pakje boter buiten de koelkast op een zomerdag en knikte verlegen dat ik zeker mee naar boven wou mits hij mijn hand stevig vast zou houden. Dat laatste verzon ik, maar dat dacht ik vast en zeker.

Boven waaide het stevig. Minstens net zo stevig pakte ik hem beet en genoten we samen van het uitzicht. Daarna vervolgden we onze weg naar de Toko en Smits zeevis, een begrip in Rotterdam, om alle ingrediënten voor een geslaagd diner te halen: sushi! Bovendien had ik gelezen dat het een afrodisiacum was. Of zijn dat weer teveel details?

Hier wilde ik wel intrekken

Met een goed gevulde tas vol vis, sushi ingrediënten en onze eigen stokjes: hij zwarte met Japanse bloesem en ik roze met Hello Kitty, die we tot op de dag van vandaag nog steeds gebruiken, gingen we naar zijn appartement dat voor een man erg smaakvol ingericht was. Ik kon niet anders denken dan (ja toen al!) dat ik hier wel zou willen intrekken. Behalve dan dat ik Capelle aan den Ijssel, net buiten Rotterdam, wel erg ver van huis vond.

Enkel oog voor elkaar

Het Afrodisiacum bleek niet nodig te zijn want voor het diner hadden we al het dessert. Toen we de sushi na de nodige afleiding eindelijk klaar hadden, konden we die op zijn balkon (ik gekleed in kimono) opeten met uitzicht op de Capelse skyline. Maar wat voor skyline we voor ons hadden kon me op dat moment niet zoveel schelen want we hadden enkel nog maar oog voor elkaar. Het was zo’n moment waarvan je wilt dat het nooit zal eindigen en waarvan je iedere minuut bewust tot je probeert te nemen om er optimaal van te genieten.

Gelukkig eindigde het in dit geval in elkaars armen en was hij of ik de volgende ochtend niet stiekem het huis uit gevlucht.  Daarentegen zaten we samen aan de ontbijttafel nieuwe plannen te bedenken voor onze volgende date. Want die zou er zeker komen!

Drie kinderen verder en iets minder frequente dates zijn we nog steeds bij elkaar en willen we nog steeds iedere dag naast elkaar wakker worden. 

Geen reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?