Menu & Search
De APK: een dag zonder Jan Dirk en bankroet

De APK: een dag zonder Jan Dirk en bankroet

Nadat ik de brief van het RDW—die open mij schreeuwde, opzettelijk weken had genegeerd besloot ik er dan toch maar gehoor aan te geven. Ik bleek al in overtreding want de keuringsdatum was inmiddels twee dagen verstreken. Dit kon echt niet meer! Ik zag er zo tegenop om mijn auto, Jan Dirk weg te brengen naar een autogarage die in mijn belevingswereld gelijk staat aan malafide praktijken met als enige doel: winst maken. 

Natuurlijk had ik ook geen zin om aan de kant van de weg te worden gezet door een oom agent dus besloot ik maar om een braaf meisje te zijn en maakte een afspraak.

De dag des oordeels

Judgement day, doemdag of hoe je het ook wilt noemen. Hoe dan ook, ik zag de eurotekens al in de ogen van de autogarage meneer toen ik de sleutels aarzelend overhandigde terwijl mijn innerlijke stem me toeschreeuwde: ”doe het niet! Het is een truc.” Een dag zonder auto werd het dus. Gelukkig had ik mijn man kunnen strikken voor een ritje terug naar huis dus op dat moment miste ik Jan, mijn 23 jaar oude Toyota nog niet.

Daar kwam snel verandering in

Helaas kwam daar na schooltijd toch al gauw verandering in. Zo bedacht ik me dat ik niks in huis had om te koken. (is misschien ook een geluk) even naar de supermarkt gaan was er dus niet bij en bovendien had ik mijn kinderen uit spelen gestuurd bij vriendjes die niet om de hoek woonden. Resultaat? Ik heb kilometers gemaakt als nooit tevoren en was op het einde van de dag zelf toe aan een grote beurt. (nee niet zo eentje, you sneaky bastard) Overigens wel goed voor je Pokemon go eieren.

Het telefoontje over hoezen en vloeistoffen

Wat er toen gebeurde was helemaal misselijkmakend. Waar ik de hele dag al voor had gevreesd werd werkelijkheid: de aasgier van de garage belde me op. Binnen twee minuten zag ik mijn bankrekening letterlijk halveren. Iets met Jan Dirks stofhuishoezen, vloeistof van het een of ander en de accu. Vet balen is een understatement. Ik probeerde nog te onderhandelen, maar ja weigeren betekende geen APK. Het werd dus braaf betalen. Ik had er wel op gerekend, dus dat was het probleem niet, hoewel je stiekem toch altijd hoopt dat het meevalt. Nu ik er zo over nadenk is er in die vijf jaar dat ik trotse eigenaar ben van mijn Toyota Starlet, altijd wel iets geweest tijdens de beurt en APK. Bevestigd weer mijn theorie. Of ben ik nu gewoon zo achterdochtig?

Gelukkig ben ik inmiddels weer herenigd met mijn vriend. Een voordeel: ik ben me weer eens extra gaan beseffen hoeveel mijn autootje voor me betekend en dat ik misschien eens wat vaker zou moeten lopen. Materialist die ik ben.

 Sta jij ook altijd zo te springen om je APK? 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!