Menu & Search
De drie bebaarde bejaarden

De drie bebaarde bejaarden

Je kent ze wel, de drie bebaarde bejaarden van november en december. Sint Maarten, Sint Nicolaas en de Kerstman. Wat ik daarmee heb? Eigenlijk niet zoveel…

Sint Maarten

Vroeger vierde ik als kind altijd Sint Maarten. Op 11 november liepen we met de kinderen uit het dorp met onze lampionnen langs de deuren en zongen liedjes voor Sint Maarten in ruil voor snoep. Achter deze viering zit een hele mooie gedachte, op een koude winterdag gaf de soldaat Maarten een deel van zijn mantel aan een arme die het koud had. Hiermee maakte hij de arme blij. Het met de lampionnen langs de deuren gaan brengt licht op de donkere dagen, het maakt mensen blij. Tegenwoordig woon ik in Den Haag en Sint Maarten wordt hier amper gevierd. Heel soms, wil er nog wel eens een verdwaald kindje met een lampion voor de deur staan, vandaar dat ik mezelf had voorgenomen om een zak snoep te halen, gewoon voor het geval dat.

Maar die kinderen stonden er twee weken eerder al. Op Halloween… nog nooit had ik meegemaakt dat er met Halloween kinderen voor mijn deur stonden, maar ze bleven maar komen en het hield niet op. Kind voor kind moest ik teleurstellen en ik had niks in huis. Daar sta je dan als juf met je goede gedrag, ter verkondigen dat je het zo leuk vind dat ze allemaal zo mooi verkleed zijn… Ik voel me er nog steeds schuldig over.

Sinterklaas

En toen kwam Sinterklaas, het feest wat ik, nadat mijn zusje had gehoord dat hij nep was, eigenlijk thuis nooit meer gevierd heb. Ik weet nog heel goed hoe het ging… Mijn opa vroeg aan Sinterklaas een mooie kalender, en mijn zusje (bijdehand dat ze was) had die kalender allang gespot in de grote inloopkast in ons ouderlijk huis. Toen mijn opa op 5 december precies dezelfde kalender uitpakte, zei mijn zusje tegen mijn moeder: ‘Òhh, die heb jij gekocht!’ En dat was het einde van de Sinterklaas viering. Achteraf kan ik hier gelukkig heel hard om lachen.

Op de school waar ik werk wordt het Sinterklaasfeest nog wel gevierd. Maar zelf vraag ik me wel eens af waarom… Bij ons op school zijn de kinderen voornamelijk Islamitisch. Het klinkt misschien gek, maar zij vieren geen Sinterklaas. Een paar dagen voor Sinterklaas nam mijn allerliefste duocollega afscheid van de school. Ondanks dat ik het al jaren niet gevierd had, hoopte ik dat Sinterklaas mij een beetje kon troosten in de vorm van een leuk cadeautje. Op de dag zelf (voor mij het eerste jaar zonder klas) zat ik heel zielig met mijn Sinterklaas-taartje alleen in mijn kantoor. Toen Sinterklaas voorbij liep, trok hij de deur open en zei: ‘Jammer hè dat je geen duocollega meer hebt…’ en vervolgens deed hij de deur weer dicht. ‘Dank u Sinterklaasje!’

Kerst

En dan is er nog kerst. Het feest waar de meeste kinderen bij ons op school naar uitkijken. De meeste kinderen bij ons op school vieren vanwege hun geloofsovertuiging geen Kerst. Ook de kerstman speelt hierin geen rol. Het verhaal wat wij op school vertellen is dat van Jozef, Maria en baby Jezus. Naast dat het verhaal de kinderen enorm aanspreekt, draait het eigenlijk allemaal om het kerstdiner. De kinderen komen tijdens het diner helemaal uitgedost naar school en alle ouders staan uren in de keuken om de lekkerste wereldse en soms exotische hapjes te laten proeven aan de klasgenootjes van hun eigen kinderen. Schalen met eten, pakken en prinsessenjurken en een heel hoog glitter and glamour gehalte.

En bij mij thuis? Van mij hoeft het allemaal niet zo gek. Dit jaar is er voor het eerst kerstversiering in mijn huis te zien. Niet in de vorm van een kerstboom, maar wel in de vorm van mijn Monstera plant met lichtjes en ballen. Zelfs mijn moeder zei tegen me: ‘Je hoeft niet persé op de kerstdagen langs te komen hoor, die gezelligheid kan ook op een andere dag…’ En dat is natuurlijk ook zo.

Wensen

Eigenlijk is mijn conclusie dat je aardig kan zijn voor iemand anders op elke dag van het jaar. Net als dat licht, liefde en vrolijkheid brengen, ook op elke dag van het jaar kan. Daar heb je de drie bebaarde bejaarden niet zozeer voor nodig. Een wens voor een ander kan ook op elke dag van het jaar, maar dat is het enige waar ik met kerst vrij consequent in ben, vooral omdat ik het leuk vind om kaartjes te sturen. En dit jaar is dit kaartje extra persoonlijk, ik tekende deze namelijk zelf! (Zie afbeelding) Ook jullie als lezers wens ik heel veel geluk, liefde en gezelligheid voor de feestdagen! Volgend jaar, schrijf ik vrolijk verder!

Liefs Marjolein

Wil je nog meer leuke verhalen lezen of meer tekeningen zien?
Bekijk dan mijn website of mijn Instagram-pagina

 

 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Er zijn geen reacties :-(

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!