Menu & Search
In de poezenhemel

In de poezenhemel

Zelfs de lekkerste zak chips staat me tegen wanneer ik eraan denk hoe ik die normaal gesproken altijd onder toeziend oog van jou had gegeten. Je was dol op chips en hoewel ik slecht ben in delen kreeg je het toch altijd voor elkaar een paar te scoren. 

Huilen om je dode huisdier is voor mietjes, zeg ik tegen  mezelf. Maar de waarheid is dat ik al ontelbare keren een potje om je heb zitten janken.

Diva

De diva met een eigen wil die je normaal was, is nu bijna verdwenen. Al weet ik dat die nog in je zit. Vieze snorharen, doffe vacht en ingevallen gezichtje. Dat is niets voor jou. Jij haalde je neus op voor ranzige buurtkaters net als goedkope brokken. Als het aan jou lag alleen maar brokjes van dat ene bekende merk met de W. of beter nog, kaviaar.

Kattenmaffia

In je korte leven heb je heel wat meegemaakt. Je lieve baasje die je uit het asiel heeft gered die opeens zo nodig nog een vrouwtje in huis moest halen en niet veel later ook nog een stel grijpgrage kinderen. Maar ook Gonzales, die nooit je beste poezenvriendin is geworden en jij waarschijnlijk hebt laten elimineren door de kattenmaffia. Tja, het was ook een maf beest ook. Vier verschillende huizen waarvan het laatste echt je thuisbasis is geworden met voldoende krabpalen en verstop plekjes. Bux het konijn dat jou meer angst aanjoeg dan jij hem en toen hij geen roet meer in je brokjes kon gooien kwam die grote zwarte vriendelijke maar lompe labrador Nelson in je leven. Wie had gedacht dat je daar wandelingen mee zou maken en een kussen mee zo delen. Of wat dacht je van Flits, die flitsende rode kater die je met je staart liet spelen en nu uit is gegroeid tot een minder flitsend exemplaar à la Dikkie Dik.

Lieve stoute kat

Ik moet denken aan de bergen met haarballen die je produceerde en al die arme muizen- en vogel lijkjes die we van je hebben moeten opruimen, want naast diva was je ook een echte leeuwin. Of hoe je de buurt terroriseerde omdat je liever je behoefte tussen de bloemen deed dan in de bak. Maar ook aan al die keren dat je met ons kwam kroelen, hoe lief je voor onze kinderen was ondanks dat ze talloze keren aan je staart hebben getrokken en hoe je troost bood als ik verdrietig was, lieve stoute kat.

In de poezenhemel

Mijn zoontje vond dat je uit jezelf dood moest gaan en niet door een spuitje van de dierenarts. Ik vond het ook niet eerlijk voor je en voel me schuldig maar om je zo ziek te zien deed me nog meer verdriet. Als het aan mijn zoontje lag had je lijkje nu overigens op het einde van zijn bed gelegen tussen de knuffels. Of in een schoenendoos tussen het speelgoed. In de grond wordt je door de wormen opgegeten, fluisterde hij nog in je oor. Maar gelukkig ben je nu een spookkat in de kattenhemel, waar trouwens heel veel krabpalen staan, genoeg muizen en een fontein met kattenmelk en je favoriete chips. Gonzales is er ook, misschien dat jullie toch nog vriendinnen worden. (Nee, dat denk ik niet.)

Sorry dat je haren zo in de war zitten maar de kinderen konden niet stoppen met je te aaien. Ze hebben de schoenendoos (gelukkig niet de Zalando doos waar we je eerst in wilde stoppen) mooi versierd met Spiderman stickers en een zelfportret van jou, een kannetje melk en Flits. Vergeef me als Nelson af en toe een plasje laat op je graf, maar jij bent toch in de poezenhemel, chillend in een mandje in de zon met een bakje kaviaar.

Doei, stoute lieve kat.

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!