Menu & Search
Waarom dreigen niet helpt: zo luisteren ze wél

Waarom dreigen niet helpt: zo luisteren ze wél

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste blogs en abonneer je gratis op de SIS nieuwsbrief

Ik heb ontzettend creatief denkende kinderen. Helaas niet alleen in het maken van tekeningen en bouwsels. Ze vinden eigenlijk overal wel een oplossing voor. En waar ze met name goed in zijn: Manieren vinden om toch hun zin te krijgen. Ik noem het ook wel: afpersing en corruptie in en rondom het huis. 

Je mag nooit meer op mijn kinderfeestje komen.

Want wat werkt er nou beter dan emotionele manipulatie?  Mijn kinderen chanteren er soms op los. Zowel thuis als op het schoolplein. De meest favoriete uitspraken van het moment zijn: ”als je dat  niet voor me doet, mag je nooit meer op mijn kinderfeestje komen.” Of: ”ik vind je niet meer lief als je me geen snoep meer geeft.” Én: ”ik doe nooit meer iets voor je als ik van jou niet mag opblijven.”

Vooral om die eerste zin moet ik hardop lachen. Het doet me denken aan die goede oude tijd dat ik zelf nog maar een guppie op het schoolplein was.  Hoe vaak ik me niet heb laten omkopen uit angst dat ik nooit meer op iemands feestje mocht komen of vriendloos door het leven zou moeten. 

Eenzaam op het schoolplein moeten zijn, is toch wel een van de grootste angsten die op mijn lijstje stond tijdens mijn basisschoolcarrière. Niet cool.

Kopieergedrag?

Hoewel ieder kind dit wel eens doet is dit natuurlijk niet echt gedrag om aan te moedigen, meestal negeer ik het gewoon. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Plotseling realiseerde ik me namelijk dat ik als ouder meer ook regelmatig schuldig aan maak! Oeps… Geen goed voorbeeld dus. Zou het kopieergedrag zijn? 

 

Ik zet zelf  manipulatie vaak in op momenten dat ik mijn kinderen voor de 3e keer heb moeten waarschuwen. Voor de 3e keer dus. Wat is er mis me één waarschuwing en dan overgaan op actie? Juist. Ik waarschuw dan te veel. Mijn kinderen luisteren niet omdat ik toch niet in actie kom. Uit frustratie ga ik dan dreigen en manipuleren. Lekker makkelijk. Mijn ouders deden het bovendien vroeger ook. En die van jou waarschijnlijk ook.

Of anders…

Dingen die ik wel eens roep:

”Je komt nú aan tafel zitten of je moet eerder naar bed vanavond.”

”Je stopt nu met gamen of anders mag je helemaal niet meer gamen deze week.”

”Nog één keer een grote mond en je mag niet meer afspreken.”

Of nog erger: ik ga dreigen met dingen die ik niet na kan komen. Zoals wanneer je op een feestje bent, je kind niet wilt luisteren en je dreigt om onmiddellijk naar huis te gaan. Natuurlijk doe je dat niet! Je kind weet dat en maakt daar dankbaar gebruik van.

Soms werkt het dreigen maar vaker niet dan wel. Vervolgens hebben de kinderen een berg straf die alleen nog maar meer frustreert. Kortom: het werkt niet.

De oplossing

Hoe zorg je er dan voor dat die blagen naar je luisteren zonder 20 x te moeten waarschuwen en dreigen? Het antwoord: ik heb helaas geen op maat oplossing. Stop in ieder geval met dreigen. Op den duur luisteren je kinderen hier ook niet meer naar en vaak gaat het van kwaad tot erger totdat je dingen gaat roepen die je absoluut niet meer waar kunt maken en beland je in een vicieuze cirkel.

Erkenning is in ieder geval de eerste stap. Wanneer je je bewust bent van de momenten dat je begint te dreigen is dat al heel wat waard. Nu nog een manier vinden om dit gedrag om te buigen in iets dat wel werkt.

Moeilijk? Absoluut.

de armste kinderen boze kleuter

Wat werkt dan wel?

  • Benoem hun frustratie: ”mama ziet dat je hier boos om wordt, maar…
  • Ga mee in de wens/fantasie: ”je zou natuurlijk wel iedere dag frietjes willen eten!” en ga vervolgens rustig over in de realiteit: ”maar dat kan natuurlijk niet, want dat is wel heel erg ongezond.”
  • Maak grapjes: humor is altijd goed. Het doorbreekt de woede. Bijvoorbeld: ”ik haat je, jij bent een rotmoeder!” ons antwoord is dan altijd: ”Dat klopt. Op de voordeur staat ook: hier wonen de stomste ouders van Nederland.” vaak schieten de kinderen dan in de lach (soms ook niet en schieten ze uit hun slof ;-), maar blijf ook dan rustig)
  • Geef ruimte en mopper niet om ieder klein puntje. In plaats van commanderen kun je bijvoorbeeld zeggen: nog vijf minuutjes tv kijken en dan is het bedtijd.” dat werkt natuurlijk  veel beter dan: je moet nú naar bed! Stel je voor dat iemand zo tegen jou zou praten. Wanneer je ruimte geeft kunnen kinderen zich alvast voorbereiden op de komende situatie. Check vooraf wel of ze je gehoord en begrepen hebben, want anders valt het na vijf minuten alsnog koud op hun dak.
  • Wil je kind dan alsnog niet luisteren? Geef ‘m dan een keuze. Niet de keuze uit: wel of niet het bord leegeten, of wel of niet naar bed, maar: ga je naast papa of mama zitten met eten? Of: nog vijf minuten in jouw of in papa en mama’s bed stoeien? (dit kan natuurlijk ook een verhaaltje zijn, of het zingen van een liedje)

Ga na wat voor jouw het beste werkt. Hou vol en blijf vooral kalm. Dat lukt helaas niet altijd en je zult vast een aantal keren in je oude gedrag vervallen. Maar als je in je achterhoofd blijft houden dat dreigen en omkoping geen zin heeft, dan zul je steeds vaker kiezen voor een andere manier. Ben je heel erg boos en lukt het echt niet? Kun je je kind wel achter het behang plakken? Loop dan nog liever weg tot je afgekoeld bent. Dit geldt natuurlijk ook voor je kind. Laat je kind uitrazen, erken zijn of haar gevoelens maar geef niet toe. Kom er dan op een later moment op terug en benoem je gevoelens.

 

 

Volg jij me al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow

Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!