Menu & Search
Over mijn hysteroscopie: een kijkje in mijn baarmoeder

Over mijn hysteroscopie: een kijkje in mijn baarmoeder

‘Maak uw rug maar krom en laat u maar lekker hangen dan komt het wel goed.’ Yeah right dacht ik nog. Het komt helemaal niet goed, u gaat zo meteen een naald in mijn dura mater steken. Ik kon het bijna voelen hoe de naald steeds dichter bij mijn ruggengraat in de buurt kwam en hield mijn adem angstvallig in. Kom maar op pijn, ik ben er klaar voor …

Klinkt als een horrorscenario, en even was het dat ook, want afgelopen dinsdag stond ik oog in oog met een van mijn grote angsten AKA ‘the needle‘. Oef, dit klinkt bijna als een Amerikaans executie verhaal. Waarom ik überhaupt akkoord ging met het aanprikken van mijn hersenvlies? Omdat ik de pret van het bekijken van de binnenkant van mijn baarmoeder niet wilde missen. Ik kreeg namelijk een hysteroscopie (kijken in je baarmoeder met camera) omdat zoals ik al eerder vertelde het daar nog altijd niet oké is.

Ondergoed issues en vergeten dat ik nuchter moest zijn

Ik was die dag al om 5.00 uur op en ook al vertelde ik tegen mezelf dat het niet zo was, was ik natuurlijk op van de zenuwen! Sterker nog een beetje in de war. Zo was ik ’s ochtends bijna vergeten dat ik nuchter moest zijn lees: ik had het pak yoghurt drink al aan mijn mond staan en kon nog net op tijd een slok uitspugen omdat me op dat moment opeens iets begon te dagen over de naderende ingreep, en alsof dat nog niet alles was maakte ik me zorgen over welk ondergoed ik zou dragen naar het ziekenhuis. Oma onderbroek vs. kanten slip. Hoe kon ik vergeten zijn dat ik daar toch zo’n sexy netbroekje zou krijgen. Ja, zo zenuwachtig was ik dus.

Al met al vloog die ochtend voorbij. Even was ik bang dat het misschien niet zou doorgaan omdat de gynaecoloog me de dag van te voren nog even had gebeld met de boodschap dat de materialen die nodig waren voor de hysteroscoop misschien niet aanwezig zouden zijn (en stiekem hoopte ik dat ook want dan kon mijn ruggenprik uitgesteld worden) maar uiteindelijk kwam alles goed en mocht ik dan eindelijk kennis maken met ‘the needle’.

The needle was een piece of cake

Jeetje mina wat heb ik me aangesteld jongens! ik heb echt hélémaal niets gevoeld. Van de verdovingsprik niet en ook niet van die ruggenprik.

Het gevoel nadat de vloeistof in wordt gespoten kan ik het beste omschrijven als het gevoel dat je been slaapt, maar dan dus voor lange periode.

Ik vond het zelfs best cool hoe je lichaam je zo voor de gek kan houden. Terwijl mijn benen allang in de lucht zweefden (visualiseer dit niet, beetje gênant) dacht ik namelijk dat ze nog steeds recht voor me uit lagen. Een zeer aparte ervaring.

Ondertussen in mijn baarmoeder

Ik kon vanaf mijn eigen privé flatscreen (helaas geen ultra hd) mooi meekijken hoe het vanbinnen gesteld was. Het bleek er nogal onrustig uit te zien, ter hoogte van de uitgang van mijn linker eileider zat een poliepje, zweefde er wat bloestolseltjes, was mijn slijmvlies onregelmatig en ergens zat er nog een flardje restweefsel dat was blijven zitten na de curretage dat ze hebben weggehaald met een shaver (een döner kebap apparaatje in het klein)

Nadat de ruggenprik zo goed als uitgewerkt was mocht ik terug naar de afdeling waar ik me volpropte met maar liefst drie — want honger —boterhammen en twee uur later soep, nasi en hopjesvla, wat overigens beter was dan de plaatselijke afhaal chinees. (het ziekenhuis hier doet hard zijn best om het eten te verbeteren en mét succes)

Nog even plassen

een kijkje in mijn baarmoeder

Tijd om naar huis te gaan, het enige dat me nog in de weg stond was een rendez vous met het toilet. Het hele scenario van mijn vorige curretage kwam weer bovendrijven en ik zag de bui al hangen. Het lukte weer niet. Mijn billen waren nog gevoelloos maar ik voelde dat mijn blaas op knappen stond. Dat probleem hebben ze gelukkig met een simpele oplossing verholpen en toen de ruggenprik helemaal uitgewerkt was, deed alles het gelukkig weer naar behoren down under.

Nu ik dit schrijf ben ik gestart met hormonen, eerst een kuur oestrogeen en daarna progesteron om mijn baarmoeder even helemaal te resetten. Hopelijk is daarna weer alles back to normal. Hopen voor jullie da er geen quasi sentimentele stukken verschijnen onder invloed van hormonen de komende tijd.

Ik houd jullie op de hoogte.

P.S. Ik zal geen vragen stellen over hoe het met jullie baarmoeder is gesteld, tenzij je dat natuurlijk dolgraag wilt delen. I’m all yours.

 

 

 

 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!