Menu & Search
Een strenge toespraak aan mezelf over veroordelen

Een strenge toespraak aan mezelf over veroordelen

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste blogs en abonneer je gratis op de SIS nieuwsbrief

 

het oordeel zelfst.naamw.Uitspraak:   [ˈordel] Verbuigingen:   oor|delen (meerv.) mening die je vormt na overleg of nadenken

Veroordelen: bestraffen, vonnissen doemen, afkeuren, vervloeken, verwerpen, wraken

De aanslagen in Parijs — mijn gedachten gaan uit naar de slachtoffers en nabestaanden — zijn een goed voorbeeld van hoe (ver)oordelend we soms kunnen zijn. Misschien zit het in onze aard. Maar bewustwording is een. 

Zoals Premier Rutten zo mooi zei in zijn toespraak, moeten we proberen om ons niet te laten lijden door haatzaaierij. Eendracht. Geen verdeeldheid. Maar hoe mooi het ook klinkt, verdeeldheid zal er altijd zijn. Zo ontzettend veel mensen en zoveel verschillende meningen. Waar het om gaat is het VERoordelen.

Er is nogal een aanzienlijk verschil tussen die twee maar ik denk dat een oordeel al heel snel over kan gaan in een veroordeling.

Juist deze gebeurtenis — al had ik het op het desbetreffende moment nog niet helemaal door — liet oh zo duidelijk zien dat we dol zijn op het geven van onze ongezouten mening, including moi.

Het is de IS zéker weten. (oké, ik had gelijk maar dat had niet gehoeven)  Die uitspraak over in wat voor soort buurt die aanslagen zijn gepleegd kan écht niet. Hoppakee, gooit dit op twitter met een mooie hashtag. Daar heb je weer zo’n Wilders fanaat. Moeten we er nu gelijk met zijn allen over schrijven? Goed of fout? Wat is dat nou weer voor een tweetje. Wat een sukkel. 

En niet alleen ik.

De hele on- en offline wereld vol met veroordelingen.

Maar daar gaat het nu even niet om. Bovendien kwam mijn wake up call pas later.

Het ging zondag bij de sinterklaas intocht in ons dorp namelijk gewoon nog even lekker verder. Er gebeurde daar namelijk iets waar ik absoluut niet trots op ben. Zo veroordeelde ik volwassen mensen die vooraan gingen staan (wat een tokkies) en  nog erger, werd ik boos op een mevrouw die iets op de grond had gegooid en wat ze mogelijk niet op ging rapen. Nog voor ik haar de kans had gegeven floepte het net te hard uit mijn mond, als mevrouw de politieagent, de wereldverbeteraar. ‘Eh, zou je dat niet even oprapen?’ Resultaat: een niet zo nette woordenwisseling waar onze kinderen bij stonden. Oké, ik was intussen met mijn zoontje weggelopen maar de woordenwisseling ging verder tussen mijn man en haar. ‘Je vrouw is een gestoord wijf, riep ze nog na. Veroordeling, Maar goed, ik was de aanstichter. Mooie wereldverbeteraar. Want wie weet had ze het inderdaad nog wel opgeraapt.

In een klap was ik wakker. BAM. Waar was ik dit hele weekend nou eigenlijk mee bezig geweest?

Het is daarom dat ik mezelf even héél streng wil toespreken. Ik moet kappen met dat veroordelen en dat het nu voor eens en voor altijd afgelopen moet zijn. Schaam je diep. Tot slot wil ik afsluiten met de volgende twee quotes.

“It is not for me to judge another man’s life. I must judge, I must choose, I must spurn, purely for myself. For myself, alone.” – Herman Hesse, Siddharta

“Never look down on anybody unless you’re helping them up.” – Jesse Jackson

 

Volg jij me al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow

Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!