Nu aan het lezen
Een teken van leven

Een teken van leven

Lieve niet strijkende blogvolgers,

Even een teken van leven en wat tekst en uitleg. Afgaande op de mate waarop er artikels verschijnen op deze blog zou je zelfs als Google-dokter best kunnen stellen dat er spraken is van enige mate aan bipolariteit. Het enige moment druk met van alles en het andere moment totaal apathisch, niks creëerends behalve de negatieve gedachtespiraal in mijn hoofd.

 

Ik stuurde doodleuk een mailtje naar mijn behandelaar

Om je even bij te praten: na een verhuizing die op rolletjes liep en een geweldige start bij mijn nieuwe baan raakte ik al snel uitgeput. Mentaal en lichamelijk. Het is voor een ‘stabiel’ iemand al vermoeiend, laat staan voor mijn chaotische brein.  Blijkbaar heb ik nogal een berg aan onverwerkte trauma’s en alleen al het omhoog kijken naar deze berg, deed me belanden in het naastgelegen ravijn. In een verwoede poging om omhoog te krabbelen stortte ik me nog meer op mijn nieuwe baan. Tot het moment dat ik voor mijn dienst doodleuk een mailtje had gestuurd naar mijn behandelaar met de boodschap dat het misschien wel handig was om te weten dat ik last had van doodsgedachten.

Mijn façade viel

De volgende morgen nam ik nietsvermoedend de telefoon op. Mijn bericht was aangekomen. Luid en duidelijk. Vol verbazing over dat ik aan het werk was, vroeg ze of ik misschien even langs kon komen. Tja, en toen voelde ik de bui wel hangen. Naast een tactvolle preek, werd mijn medicatie verhoogd en werd er een signaleringsplan opgesteld. De peren waren gebakken. Nu moest ik op de blaren gaan zitten. En zo ging ik van 10 stappen vooruit naar 15 stappen terug. Langzaam besefte ik hoe hard ik aan het vluchten was geweest. Mijn façade viel en er bleef niets over dan een onzeker klein meisje, schreeuwend om hulp.  Ik stopte (tegen mijn zin in) met werken, en alle 1001 activiteiten die ik daarnaast nog van mezelf moest ondernemen. Ondertussen deed de medicatie het zo goed dat ik me wel heel erg vrolijk begon te voelen. Lees: ik was de hele dag in de weer. Buiten, binnen, buiten … ik sliep nog maar maximaal 5 uur per nacht en ik voelde me alsof ik (ik denk dat het zo voelt) speed op had. Alles was mooi en grappig en als er iemand vond dat het dat niet was, kon hij oplazeren. In de aanloop ernaartoe waarschuwde ik mijn man al, maar die dacht dat ik weer zelf doktertje aan het spelen was. Maar pas toen het moment daar was dat de scholen door de Coronacrisis moesten sluiten, en mijn man zijn zorgen uitten over de toekomst van zijn bedrijf, waarop ik in lachen uitbarstte, zag mijn man de ernst ervan in.

Bekijk ook

Een door medicatie geïnduceerde hypomanie

De volgende dag zat ik daar, wiebelend en giechelend als een puber die net het woord piemel in het Franse woordenboek had opgezocht, in de stoel. ”Ik weet het niet hoor, hahaha, maar iets gaat hier niet helemaal goed, volgens mij. Hahaha.” Het ergste was dat ik me er volledig van bewust was en ondertussen ook nog eens nadacht over hoe erg ik me hier achteraf over zou gaan schamen. Mijn behandelaar moest plotseling even bellen met de psychiater en zo zat ik de volgende dag ook compleet opgedraaid tegenover haar. Conclusie: een ‘medicatie geïnduceerde hypomanie’. Oftewel, de antidepressiva had  me helemaal koek koek gemaakt. Maar die euforische staat van zijn, was waarschijnlijk wel onderliggend en nu dus getriggerd. En zo komt het dat ik nu dus door het leven ga als iemand met een bipolaire stoornis. En inmiddels nog zoveel meer.

Maar bovenal zit ik momenteel volop in het proces. Mijn doel van deze website is altijd geweest om open en eerlijk te zijn. Ik weet hoe ontwapenend dat kan zijn. En nu ik bijna labelkwartet heb bij het GGZ, wil ik dat belang alleen nog maar meer benadrukken. Ik hoop dat jullie ook nu blijven lezen en blijven volgen. Ik zie wel welke koers ik ga varen. Tot heel snel maar weer!

Jeanine

Deze column is strikt persoonlijk en gebaseerd op mijn eigen ziekteproces. Kamp je zelf ook met suïcidale gedachten? Neem dan contact op met je huisarts, behandelaar of iemand anders die je vertrouwd. Chat met iemand op www.113.nl of  bel met 0900-0113. Praten helpt.
Volg je Strijkenissuf al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow
artikels met een * in de titel zijn gesponsord/betaalde samenwerkingen.

Wat is jouw reactie?
Droevig!
2
Eye-opener!
0
Herkenbaar!
1
Hilarisch!
0
Interessant!
0
Lekker!
0
Leuk!
0
Spannend!
0
Bekijk reacties (2)

Reageren is niet suf!

Your email address will not be published.

© 2019 strijkenissuf.nl alle rechten voorbehouden

Deze website maakt gebruik van affiliate links. Check voor meer informatie de privacy verklaring

Scroll To Top