Menu & Search
Frituurvet opruimen: dit bewijst maar weer eens waarom je kinderen niet alleen kunt laten

Frituurvet opruimen: dit bewijst maar weer eens waarom je kinderen niet alleen kunt laten

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste blogs en abonneer je gratis op de SIS nieuwsbrief

Terwijl ik me onder de douche stond te verwonderen over hoe vol ik mijn dag weer eens gepland had, wist ik nog niet dat mijn koffiedates niet de enige bezigheden zouden zijn waar ik het druk mee zou krijgen die dag. Gelukkig ook maar, ik heb in ieder geval nog van de douche kunnen genieten. Dat was meteen het meest ontspannende moment van de dag. 

Natuurlijk stond ik weer veel te lang onder de douche. Tja, als moeder zijnde moet je nou eenmaal zoveel mogelijk genieten van die kostbare ”alleentijd en ontspanning”. Je weet immers maar ooit wanneer de volgende keer zal zijn. Het logische gevolg was wel dat ik nog maar 5 minuten had om me aan te kleden zodat ik de jongens nog net op tijd de klas in kon delegeren. Wat ik niet had ingecalculeerd waren eventuele calamiteiten.

Dat bleek de grootste denkfout ooit te zijn, want drie kinderen voor 10 minuten aan hun lot overlaten om even te douchen is natuurlijk hartstikke riskant. Vooral wanneer je kinderen hebt zoals die van mij. In die tien minuten tijd kunnen ze je volledige huis laten affikken, instorten of exploderen. Om maar te zwijgen over wat ze elkaar allemaal aan kunnen doen tijdens een uit de hand gelopen ruzie over wie er wat mag kijken op Netflix.

Schuldbewuste blikken

Toen ik nog volledig onwetend, de trap af kwam stormen dacht ik écht dat we dit keer eindelijk eens op tijd zouden kunnen vertrekken. Al snel zag ik de schuldbewuste blikken op de gezichten van de jongens. Je kent het wel, van die zielige puppy ogen en sippe pruillipjes. Toen had ik het eigenlijk al moeten weten, maar ik koos ervoor om nog even onwetend te blijven.

”Mama, de frituurpan is omgevallen…” zei de oudste met een trillend lipje. ”Máár we hebben al best veel opgeruimd.” voegde hij er optimistisch aan toe.

Op dat moment wist ik dat ik het niet meer kon negeren. Dit was foute boel. Ik moest gaan kijken, durfde ik te gaan kijken? Misschien moest ik toch maar gaan kijken nadat ik de kinderen naar school had gebracht. Voor hun eigen bestwil.

Erger dan ik me had voorgesteld

Ik besloot toch maar om eerder polshoogte te nemen. ‘*$#&*! Fakkerdekak, dit was zelfs erger dan ik me in mijn hoofd had voorgesteld. Overal verzadigde keukenpapiertjes vermengd met frituurvet én water met sop. Een volledig volgezogen dweil en een emmer vol met water en daarbovenop: frituurvet. De bijkeuken was veranderd in een grote schaatsbaan en ik moest mijn uiterste best doen om niet op mijn bek te gaan. De keukenvloer was ook vet en er liepen diverse sporen van voetafdrukken, katten- en hondenpootjes naar de woonkamer. Ik gilde het volledige scheldwoordenalfabet in mijn hoofd en ik denk dat er ook een paar naar buiten glipten die wél hoorbaar waren.

”IK BEN WOEST, JONGENS! WAAROM HEBBEN JULLIE ME NIET GEROEPEN? WAAROM?” Ik borrelde van binnen net zo als de frituurpan die dag ervoor vrolijk had staan borrelen met heerlijke frikadellen en kroketten. Het stoom kwam nog net niet uit mijn oren. Ik was boos op mezelf omdat ik die frituurpan nog niet had opgebergd en boos op de jongens omdat ze niet hadden uitgekeken en me niet gelijk waren halen. Hoewel het natuurlijk wel aandoenlijk was dat ze het zelf hadden willen opruimen omdat ze bang waren om straf te krijgen. Maar dat realiseerde ik me achteraf pas.

Bedaard

Nadat ik tot tien had geteld in de macht 10.000, bedaarde ik weer een beetje en bracht de jongens naar school. Ik besloot om de struisvogeltactiek te hanteren totdat ik de hond had uitgelaten en volledig was afgekoeld. Daarna zou ik de schade nog eens bekijken en beginnen met de bergings- en poetswerkzaamheden.

Het duurde welgeteld een uur voordat ik me kalm genoeg voelde. Jammerend depte ik al het frituurvet van de vloer met rollen keukenpapier, dweilde, dweilde nog eens en nog eens.

Daarna was ik het beu. Daarnaast was de dweil zo verzadigd met vet dat ik deze eerst moest uitwassen, lees: de wasmachine moest aanzetten. Ik besloot daarom om het huis maar te ontvluchten om koffie te drinken met een vriendin waar ik die ochtend mee had afgesproken.

Nog meer koffie

Toen ik thuis kwam was het nog steeds een puinhoop. Ik ging weer verder met dweilen en schrobben en eindelijk zag ik progressie. De vloer was nog steeds glad genoeg voor een miniatuur elfstedentocht, maar toch.

Ik besloot  om nog maar eens koffiedrinken op de kinderboerderij. Er gaat niets boven een beetje frisse veelucht wanneer je het even niet meer ziet zitten.

Domestic disaster

Toen ik thuis kwam, kwam mijn wederhelft toevallig ook thuis. Die had ik natuurlijk al op de hoogte gebracht van deze catastrofe via Whatsapp in een emotionele stortvloed aan emoji’s en berichtjes. Hij was alleen nog niet op de hoogte van het feit dat het nog niet helemaal schoon was. Daarop brak hij ook nog eens een keer bijna zijn nek waarop hij maar (noodgedwongen) besloot om een handje te helpen. Dat handje helpen resulteerde binnen no time in een volledig schone vloer. Iets waar ik heel erg blij mee was, maar de man iets minder denk ik. Ik denk dat hij op dat moment heel hard zou willen dat hij had gekozen voor een domestic goddess in plaats van een domestic disaster. Och ja, je kunt niet alles hebben, zullen we maar zeggen. Eind goed al goed. Weg  naar-bitterbal-riekende-kunstschaatsbaan. En HALLO schone en glimmende (van al dat vet natuurlijk) vloer.

Oh ja, mocht je zelf ook (of je kroost) een keer de frituurpan laten pleuren, wat ik niet hoop voor jou, hanteer dan dit stappenplan:

Hoe ruim je vloeibaar frituurvet op:

  • Blijf kalm, tel tot 10.000 of zo lang als nodig is.
  • Het is verstandig om oude kleding aan te trekken. Heb je eindelijk een keer een excuus om die lelijke broek die je cadeau kreeg van een vriendin de vernieling in te helpen.
  • Trek je schaatsen aan. Maak gebruik van de situatie, draai een pirouette. 😉 Trek  vervolgens oude schoenen aan met een stevig profiel. Hou jezelf stevig vast aan voorwerpen die niet kunnen omvallen. Ik spreek uit ervaring. Beter nog is om helemaal niet in het vet te gaan staan.
  • Voor wie er nooit heeft opgelet bij scheikunde: gooi onder geen beding water op het frituurvet. Tenzij je natuurlijk je eigen experiment wilt uitvoeren.
  • Bekijk de schade van een afstandje en maak een plan van aanpak.
  • Haal een paar keer diep adem en zet het koffiezetapparaat aan.
  • Drink koffie en eet misschien ook een stuk taart
  • Absorbeer het vet: mijn moeder kwam met het geniale idee om kattenbakzand op het vet te gooien. Dan wordt het geabsorbeerd en kun je het daarna opzuigen. Helaas kwam ze met deze tip toen alles al opgeruimd was. Bedankt mam!
  • Dweil na met St. Marc of een andere goede ontvetter. Je zult dit een aantal keren moeten herhalen en de dweil moet je iedere keer goed uitspoelen/wassen.
  • Je kunt natuurlijk ook meerdere oude lappen gebruiken om mee te dweilen
  • Zet een vrolijk muziekje op, en ga nog een kop koffie of thee drinken wanneer het je teveel wordt.
  • Ook geen domestic goddess? Schakel dan je echtgenoot in, een vriend(in) met OCD,  je moeder of je schoonmoeder.

Sterkte!

 

Volg jij me al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow

Hoera! Er is een reactie

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!