Menu & Search
Dit is geen recept voor pompoensoep

Dit is geen recept voor pompoensoep

Waarschuwing: Deze blog bevat schokkende informatie en begeleidend beeldmateriaal. Deze blog bevat geen recept voor pompoensoep. Wil je wel graag weten hoe het niet moet, dan is het aan te raden om verder te lezen.

Een biologische pompoen lag al een tijdje te verpieteren in onze keuken. Het is niet zo dat ik er niks mee wilde maken, het probleem zit hem in dat ik er een grafhekel aan heb om die dingen te ontdoen van hun schil. Maar mijn schuldgevoel tegenover het verspillen van voedsel won het van mijn pompoenenhaat. Nu kun je je afvragen: ‘Waarom koop je die dingen dan?’ It wasn’t me, is alles wat ik daarover kwijt wil. 

 Van het weekend zag ik een erg leuk recept voor pompoensoep met kastanjes en bospaddenstoelen in het boek Bij Jamie thuis van Mr. Oliver himself. Ik besloot om dit recept voor dinsdag op de planning te zetten. Het zou ook nog eens super blogmateriaal zijn voor de herfst.

Bloody pumpkin

Die bewuste dinsdag ging ik tussen de kinderen van het speelafspraakje ophalen en het broekplassen van schurk 2 al aan de slag met het pellen van de kastanjes. Het recept zag er nogal tijdrovend uit dus ik wilde er op tijd aan beginnen. Ik lag op schema, echt ik was on fire in de keuken. Intussen waren beide schurken thuis en restte me nog maar een ding. Die bloody bastard van een pompoen ontdoen van zijn jasje. Dat had ik natuurlijk voor het allerlaatste bewaard omdat ik hier als een berg tegenop zag.

Ik koos het grootste hakmes in mijn bezit en liet het erin glijden. Dat mes was dus of bot, of die pompoen met zijn harde schil speelde een spelletje met me. ‘Wees voorzichtig’ sprak meneer Oliver me toe vanuit zijn boek. Maar  langzaam nam agressie de overhand en besloot ik er op los te hakken. De pot op met voorzichtig. Resultaat, een stuk pompoen eraf. Een- nul voor team squash the pumpkin. In dat bewuste stuk zat nog wel heel wat pompoenvlees dat  ik eruit moest halen. Vraag me niet waarom maar ik ging met het hakmes in een stuk pompoen snijden dat net zo groot was als het mes zelf.  Dat én een flinke dosis frustratie en lompheid  zorgde ervoor dat ik uitschoot en het mes niet alleen door het stuk pompoen ging maar ook nog mijn hand raakte.

Pumpkin Panic

In eerste instantie wilde ik het incident negeren maar toen er een grote hoeveelheid bloed uit mijn hand begon te stromen kon ik niet anders dan kijken. Een drie centimeter grote snee. Als verpleegkundige kan ik veel hebben maar op dat moment kreeg ik toch echt bevende handjes en angstzweet. Mijn eerste ingeving was, bel de huisartsenpost, NU! Maar de kinderen hadden de tv zo hard staan dat ik het keuzemenu niet eens kon beluisteren.

Ik kon mijn eigen verstand door de schrik niet gebruiken dus maakte ik gebruik van het kunstmatige Google verstand en zo werd ik langzaam wat kalmer. Ik moest het verbinden en er een arts naar laten kijken. Natuurlijk net op dat moment was onze verbanddoos leeg en moest ik een nieuw plan verzinnen. De overburen! Vlug belde ik mijn buurvrouw die wél een goed gevulde verbanddoos had. Ik besloot om er toch maar even naar te laten kijken. Daadwerkelijk was mijn plan om bij de apotheek wat wondlijm te halen om het zelf te lijmen. Intussen konden de kinderen bij de buren blijven. (Daar ben ik onze buren nog  steeds super dankbaar voor!)

Bij de dienstapotheek reageerde ze nogal verontwaardigd toen ik naar wat wondlijm vroeg, dat had ik mezelf misschien ook kunnen bedenken maar naar de HAP gaan leek me een beetje overbodig. Uiteindelijk werd ik toch vriendelijk verzocht om even naar de overkant te lopen om hun advies in te winnen waar de dienstdoende huisarts me doodleuk verteld dat ik vast wel verwacht had dat er twee of drie hechtingen  in moesten. WAT? Ik knikte maar en lachte vriendelijk naar hem maar vond het helemaal niet grappig.

Na een uur stond ik weer buiten met twee hechtingen en een tetanusinjectie rijker.

geen recept pompoensoep
Het eindresultaat

Onze lieve buren hadden de kinderen wat tomatensoep mee laten eten, wat ze uiteindelijk toch veel lekkerder vonden want pompoen ken ik niet, dus lust ik het niet.

Een betere manier

Nu ik dit schrijf zit de bewuste pompoen in de oven- zijn verdiende loon. Achteraf het was veel makkelijker geweest als ik ‘m eerst geroosterd had, dan laat de schil zo los. Een zaag was ook beter geweest. Vertelde mijn man doodleuk, toen alle ellende al voorbij was. Mijn wraak zal zoet zijn pompoen. Vanavond beland je dan toch in de soep.

Heb jij wel eens pompoensoep gemaakt of vermijd je deze oranje jongens ook liever?

 

 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!