Menu & Search
Hoe het is om als Limburger getrouwd te zijn met een Rotterdammer

Hoe het is om als Limburger getrouwd te zijn met een Rotterdammer

Geen zin om te lezen? Beluister dan het audiobestand. 

Toen ik in de trein zat voor mijn eerste date met nu dus mijn huidige man, was ik best wel nerveus. Hoewel het online klikte, moet je dat in het echt altijd nog maar zien. Bovendien was ik bang dat ik enorm zou afknappen op zijn accent.

Met een Rotterdammer getrouwd

Ik kon niets anders dan me irriteren aan zijn accent

True story: ik had een keer een date met een jongen uit Eindhoven en die praatte zó plat Brabants dat ik niets anders kon dan me daar aan irriteren. Niet dat ik zo perfect ben met mijn Limburgs accentje. (hoi, podcast luisteraars, ik doe mijn best om in het ABN te spreken!)  en ik was dus bang dat hij zo’n enorm plat Rotterdams accent zou hebben dat ik in een dusdanige cultuurshock zou belanden waardoor ik linea recta rechtsomkeer zou maken. We hadden nog niet eens gebeld dus wie weet wat er uit zou komen als hij ‘zijn muil open zou trekken.’

Hij neemt mijn Limburgs accent en gewoonten voor lief

Gelukkig bleek niets minder waar en was mijn date een succes. Ik was opslag verliefd en inmiddels zijn we dus alweer ruim 4 jaar getrouwd. En hij heeft mijn Limburgse accent en gewoontes dus ook maar voor lief genomen.

Maar ondanks dat hij geen plat accent heeft zijn er toch wat culturele verschillen tussen ons die soms wel eens botsen. ”Oh ja joh?” ”Ja, toch!”  (denk hier een plat Rotterdams accent bij)

Limburgers zijn onbeschoft

Om te beginnen vond hij ons Limburgers maar onbeschoft en asociaal. Met name op verjaardagen. Niemand doet  er de moeite om zich voor te stellen of om behalve de jarige (en als je heel goed opgevoed bent ook de ouders en schoonouder), de rest te feliciteren. Dat vond hij zo ontzettend raar! Anderzijds was het voor mij een cultuurshock toen ik al die enge vreemde mensen een hand moest geven, mezelf moest voorstellen, moest zoenen en zelfs hun vragen moest beantwoorden. Ik kende ze toch helemaal niet?

Inmiddels zijn we beide geïntegreerd en passen we ons op Limburgse en Westerse feesten en partijen aan op de gewenste situatie. Maar we hebben het er nog regelmatig over.

Ik vond hem te direct

Een ander puntje van discussie is mijn mans directheid. Wanneer ik iets aan heb dat hij gruwelijk lelijk vindt, dan zegt hij dat. Of wanneer ik zweet of uit mijn straat ruik dan krijg ik dat zonder pardon en zonder diplomatiek jasje naar mijn bakkes geslingerd.

Daar kon ik in het begin slecht mee omgaan. Ik voelde me aangevallen en ik vond het onbeschoft. Daarentegen vond hij ons Limburgers maar achterbaks. Want in plaats van recht in iemands gezicht (of muil) te zeggen dat die broek echt foei lelijk is: Jezus, wat heb jij aan, joh! Dat is lelijk!”

kiezen wij Limburgers er liever voor om dat voor ons te houden. Want misschien kwets je iemands gevoelens daar wel mee. Er achteraf met de buurvrouw over te roddelen wordt wel geduld. ”Zag je die broek van die vrouw?”

Achteraf snap ik hem en verkies ik tegenwoordig veel liever de directe aanpak in plaats van al die spreekwoordelijke doekjes die om de boodschap gewonden moeten worden. Al vind ik dat zelf nog wel moeilijk. Incasseren lukt gelukkig wel steeds beter.

Hij is geen Hollander

Iets waar ik mijn man nog steeds vaak mee beledig is wanneer ik per ongeluk zeg dat hij een Hollander is. Hoewel hij ook zegt dat ik een maffe Limburger ben, is het een doodzonde als ik hem Hollands noem. ”Ben ik dan geen Nederlander?” krijg ik dan te horen. Maar wanneer ik hem probeer te laten inzien dat hij het andersom net zo doet is er absoluut geen ruimte voor discussie. Waarmee ik me afvraag of dat ook iets typisch Rotterdams is: heeft de Rotterdammert altijd gelijk, en hebben Rotterdammers een kort lontje? Wie kan dit ophelderen?

Trots op zijn stad

Als ik hem een Rotterdammer noem, dan mag dat trouwens wel. Om maar meteen bij het volgende puntje aan te komen. Hij is onwijs trots op zijn afkomst. Nog trotser dan een Limburger op carnaval. (ik ben zelf totaal niet chauvinistisch ;-)) Feyenoord, Blijdorp, het Nationale Nederlanden gebouw, de Coolsingel, de koopgoot, de Euromast en zelfs Aboutaleb. Een negatief woord over zijn stad en ik mag het bekopen met nog meer Rotterdamse directheid en moet ik mijn muil houden. Hoewel hij regelmatig klaagt over de Limburgse taal, mag ik er ook niet om lachen wanneer zijn moeder zegt dat er weer eens iemand dood is gebleven.

Ik word altijd in de zeik genomen

Ik word regelmatig in de zeik genomen. Hoewel zelfspot te boek staat als Rotterdams, vind ik dat hij voornamelijk anderen graag in de zeik neemt. En dan met name ikzelf. Regelmatig ben ik dan ook het lijdend voorwerp. Al helemaal wanneer zijn ”Rotterdamse vrienden” erbij zijn.

Andersom zijn mijn grappen saai of gemeen. Daarnaast vind hij mijn humor vaak droog.

Lui of een levensgenieter?

Op werkgebied vindt hij mij vaak lui, of een aansteller. Het is niet zeldzaam dat hij me een luie Limburger vindt. Als Rotterdammer heeft hij een typische niet zeiken maar werken mentaliteit en moet ik hem nageven dat hij echt ontzettend hard zijn best doet. Te hard in mijn ogen. Ik zou willen dat hij wat meer Bourgondisch was zoals ik. Ik leef niet om te werken en ben erg op mijn vrijheid gesteld.

Tegenwoordig loopt het wat meer gelijk. Ik heb hem geleerd dat hij af en toe een pauze verdiend heeft, en andersom ben ik wat harder geworden. En loopt ik dus wat minder te zeiken. 😉

Als Limburger en Hollander, euh Rotterdammer, hebben we dus best wat verschillen. Maar juist die verschillen houdt onze relatie leuk. Ik leer hem om iets liever te zijn en andersom leert hij mij om wat meer voor mezelf op te komen.

Peen en ui of wortelenstamppot

Daarnaast ben ik socialer en opener geworden en hij tja, hij vind onze achterbaksheid nog steeds stom. En hoewel hij denkt dat hij me aardig heeft geïntegreerd, blijf ik stoïcijns; wortelenstamppot, zuurvlees, boerenmoos en frietjes zeggen in plaats van peen en ui, stoofvlees, hutspot en patat. Eerlijk gezegd vind ik dat hij zelf een behoorlijke Limburgert is geworden.

Een ding hebben we in ieder geval gemeen: we zijn allebei eigenwijs! Zo’n Limburger en een Rotterdammer. Dat matcht best goed!

Komt jouw partner ook uit een andere streek? Waarin verschillen jullie?

 

 

 

 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Er zijn geen reacties :-(

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!