Menu & Search
Ik hou van je, Jan Dirk

Ik hou van je, Jan Dirk

Jan Dirk brengt me overal naar toe waar ik maar heen wil en laat me zelden in de steek. Door Jan Dirk voel ik me speciaal. Bovendien is hij lekker compact en houd hij me warm. Het is niet voor niks dat we al meer dan drie jaar samen zijn. Voor géén Ferrari in de wereld zou ik ‘m omruilen (misschien wél voor een Tesla, dat punt is discutabel) 

Het begon allemaal met mijn rijlessen. Die had ik uitgesteld en uitgesteld. Ik weet niet hoe het bij jullie zat, maar toen ik achttien werd, lag mijn eerste prioriteit niet bij het leren autorijden. Er waren toch treinen, bussen en vliegtuigen? Bovendien vond ik het belangrijker om zo veel mogelijk schoenen, truitjes en jurkjes te verzamelen en om leuke jongens in te palmen.

Ik was bang om te rijden

Er speelde nog een ander ietsiepietsie dingetje mee waardoor dat ik niet zo stond te springen op een rijbewijs. Ik was er namelijk een beetje bang voor. Dat had ik niet van een vreemde overigens. Mijn moeder rijdt nog steeds geen snelwegen. (sorry mam) Het was daarom dat ik er automatisch vanuit ging dat autorijden eng was en niet aan mij uitbesteed met mijn aangeboren lompheid. Ik moest er niet aan denken hoeveel paaltjes ik zou rammen,  om over echte ongelukken maar te zwijgen. Ooit zou dat rijbewijs er wel komen, maar voor nu bleef ik liever in mijn comfort zone.

Een rijbewijs noodzakelijk

Toen ik zwanger was van de tweede kon ik er eigenlijk niet meer omheen. Voorheen deed ik alles met de fiets en daar is niets mis mee, maar een rijbewijs zou het allemaal wel een stuk makkelijker maken. Al was het maar voor een noodgeval zoals een bezoekje aan de huisarts. Daarom besloot ik me over mijn angst heen te zetten. Als ik trouwens had geweten dat een rijbewijs zo ongelooflijk veel geld kost had ik misschien wel een paar schoenen minder gekocht en had ik wat bij elkaar gespaard. Men-o-men wat is dat duur! Uiteindelijk heb ik er best lang over gedaan om mijn rijbewijs te halen doordat ik tussendoor bevallen was van schurk 2 maar wat was ik BLIJ met mijn rijbewijs en wat was mijn rij-instructeur BLIJ dat hij van me af was. Er ging een wereld voor me open. Als klap op de vuurpijl kreeg ik van mijn man een eigen auto. Een echte 90’s kid, mijn Toyota Starlet uit ’94 oftwel JAN DIRK Fernando Ricardo. Ja, ik gaf hem maar liefst vier namen, maar niet te moeilijk doen hoor, zijn roepnaam is gewoon Jan dirk.

Gek op mijn oude barrel

Mijn Jan Dirk heeft alles wat ik nodig heb. Centrale deurvergrendeling, stuurbekrachtiging en een radio. Ik ben nog steeds iedere dag blij met deze auto en rij er trots in rond. De paar krasjes en deukjes maken hem zoals hij is. Een auto met een levensverhaal. Ik hoop dat zijn laatste levensjaren er nog heel veel mogen zijn.

Maar mocht het era met mijn Toyota Starlet afgelopen zijn en een Toyota StarTless worden, dan ga ik toch sparen voor een milieu vriendelijker exemplaar, het liefst een Tesla (niks mis met dromen toch?) want ik moet bekennen dat sinds ik mijn auto heb ik pas drie keer naar mijn werk gefietst ben. Best schrijnend. Oeps.

Heb jij een eigen auto en ben je er net zo gehecht aan als ik? 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!