Menu & Search
Kamperen is géén vakantie

Kamperen is géén vakantie

Fernando, lichtbruine puppy ogen en dito gekleurd ontbloot bovenlichaam knikt naar me vanachter zijn cocktailbar. ‘Ola señorita, mojito?’ Voorzichtig neem ik een slokje van het ijskoude drankje en neem de smaken in me op. Rum, munt, suiker en limoen. Ah. Ik loop over het warme hagelwitte zand en manoeuvreer me langs twee palmbomen.  De jongens vermaken zich met een schepje en een emmer en mijn man leest een boek.  

Een van mijn random vakantiedromen want, all inclusive op een bounty eiland buiten Europa zit er hier niet in. Mijn kinderen zouden het hotel overigens afbreken. Daarom gaan wij al zolang we een gezinnetje vormen kamperen. Niet zomaar kamperen. Nee, ”glamperen”. De perfecte compromis.

Maar toen konden we niet meer in het naseizoen

Ik moet toegeven dat de kosten in het hoogseizoen snel de pan uit reizen en het kamperen in luxe dus eigenlijk bijna net zo duur is als mijn all inclusive dagdroom. We besloten dat we niet ieder jaar bakken met geld wilden uitgeven aan vakantie. Het was dus of op een houtje bijten in een alles erop en eraan lodgetent of een tweede hands vouwwagen. PAM PAM PAM.

Een vouwwagen 

Een vouwwagen. Galmde het na in mijn hoofd. Daar kwamen mijn kampeertrauma’s naar boven. ( waar ik een andere keer over schrijf) plus ik was van mening dat kamperen geen vakantie is. Want er is geen stromend water in een tent en ook geen wasmachine en vaatwasser. Om maar te zwijgen over onze comfy hoekbank. Wat is er nog relaxt aan als je niet eens eerste levensbehoeften hebt op vakantie a la de piramide van maslov. Dan kan ik toch beter thuis in luxe blijven en daar vakantie vieren? ‘Kamperen is geen vakantie’.

Maar mijn redenatie was volgens mijn manlief – een fervent kampeerder. prinsessengedrag. Ik moest me niet zo als een diva gedragen. Auw. De spreekwoordelijke spiegel werd me voorgezet. Ik wist dat ik de discussie uiteindelijk toch zou verliezen en om de eer aan mezelf te houden en niet voortaan als verwaande diva door het leven te moeten besloot ik om toe te geven. Dat én de belofte dat ik geen enkele keer hoef te koken op vakantie – wat ik achteraf gewoon omkoping vind. Zo kwam het dus dat we sinds vorige maand in het bezit zijn van een prachtige retro anno jaren negentig bakbeest van een vouwwagen.

Zoals je ziet moet ik dus nog een klein beetje aan het idee wennen. Ik zit zeg maar nog een beetje in de ontkenningsfase. Maar voorzichtig  begin ik toch ook wel wat voordelen van kamperen te zien en klamp ik me eraan vast dat de kinderen het in ieder geval geweldig vinden en ik in ieder geval niet op de grond hoef te slapen. *

p.s. ik heb enorm veel respect voor Nanouk die door Europa reist met caravan, baby en man. Ik hoop dat ik het ooit ook zo leuk ga vinden.

Deel jij mijn mening en angsten. Vind je kamperen ook geen vakantie of ben ik echt een eersterangs diva. ( Zeg alsjeblieft dat het wel leuk is) 

*Voor diegene die een kleinschalige camping met grote plaatsen, zwembad, fernando achter cocktailbar en hagelwit zandstrand kennen houd ik me in ieder geval aanbevolen.

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!