Nu aan het lezen
Kijktip! Docu vleesverlangen: ben ik verslaafd aan vlees?

Kijktip! Docu vleesverlangen: ben ik verslaafd aan vlees?

verslaafd aan vlees?

Ben ik verslaafd aan vlees? Die vraag stelde Marijn Frank zichzelf in de ijzersterke documentaire Vleesverlangen. Een vraag die ik mezelf ook wel had kunnen stellen. Nog steeds struggel ik met mijn liefde voor vlees en voel ik me schuldig nadat ik weer eens (ondanks mijn goede voornemens) de hele week buitensporig veel vlees eet.

Vergeldingsactie

Het was een toevalligheid dat dezedocu uitgerekend op tv moest komen nadat we op de camping en thuis drie dagen achter elkaar barbecueden. Daardoor leek wel een soort van vergeldingsactie vanuit het universum om me weer even met beide benen op de grond te zetten.

Je kind vegetarisch opvoeden

De documentaire begon met Marijns dochtertje: Sally, die bewust geen vlees kreeg. ”Sally, mag niet geen vlees.” klonk het in mijn slaapkamer. Ik moest gelijk aan mijn eigen dochtertje denken en aan haar liefde voor vlees. Ik voed mijn kinderen wel op met vlees, ik eet het zelf immers ook maar vond het nobel dat Marijn een poging deed om haar dochter vegetarisch op te voeden. Nobel en een beetje hypocriet ook wel.

Stoppen met vlees eten is moeilijk

Tijdens de docu stelt Marijn dat ze een echte vleesjunk is. Ze is verslaafd aan vlees en moet van die verslaving af zien te komen. Door middel van begeleiding van een psycholoog en de ultieme confrontatie: een stage bij een slachterij waarbij ze uiteindelijk zelf een dier gaat slachten hoopt ze voorgoed vegetariër te worden. Maar ook gaat ze in gesprek met een kok, iemand die vlees kweekt en een fokker van een speciaal ras koeien dat als het niet voor het vlees gefokt zou worden, uitgestorven zou zijn. Bovendien wordt er dieper ingegaan op waarom we plotseling met zijn allen zo massaal iedere dag vlees zijn gaan eten.

De haat liefde verhouding die Marijn heeft met vlees, herken ik maar al te goed. Ik heb afgelopen jaren al veel pogingen gedaan om op zijn minst flexitariër te worden maar zelfs die opgave vond ik te moeilijk, hoewel ik ´s avonds wel eens vegetarische maaltijden op tafel zet, betrapte ik mezelf er toch op dat ik die dag wel degelijk vlees had gegeten. Al was het maar een plakje boterhammenworst.

Een brief aan het slachthuis

Mijn kinderen hebben dit zelfde probleem en vooral Flynn (6) is van tijd tot tijd erg verontwaardigd over het slachten van dieren en wordt zelfs boos als er een lapje vlees op zijn bord belandt (wel selectief want als het een gehaktbal of braadworst is hoor ik hem niet piepen). Laatst vroeg hij me zelfs om een brief te schrijven voor alle slachthuizen op de wereld, en dat ze moeten stoppen met dieren doden. Dan breekt je moederhart wel een beetje.

Wat zou je doen als je het dier zelf zou moeten slachten?

Marijn vindt dat als je een stuk vlees eet, je het dier ook recht in de ogen aan moet durven kijken, en wellicht zelfs zelf zou moeten kunnen slachten. Eigenlijk hoopt ze ook een beetje om voorgoed genezen te zijn van het vlees eten. Tijdens haar stage in het slachthuis gaat ze iedere keer een stapje verder tot het moment waarop ze zelf een dier moet slachten. Dat brengt veel emoties met zich mee en ik leefde oprecht met haar mee want ik weet niet wat ik in haar situatie gedaan had.

Ik blijf vlees eten

De eindconclusie vind ik ontzettend mooi en het geeft me rust. Ik denk dat dankzij vleesverlangen mijn beeld over vlees eten voorgoed veranderd is. Van zwart-wit naar grijs. De moraal van het verhaal daarbij is dat het belangrijk is om te realiseren dat een dier niet voor niets is doodgegaan en we respect dienen te hebben voor het lapje vlees dat ’s avonds op ons bord belandt. Bovendien heeft het me tegelijkertijd laten realiseren dat het echt wel weer wat minder kan en de keren dat ik vlees eet, dat dat vlees is van goede afkomst. Van een dier dat weinig stress heeft ervaren en dat met respect is behandeld.

See Also

Benieuwd of Marijn daadwerkelijk het dier gaat slachten, en of ze hierdoor voorgoed stopt met vlees eten? Vleesverlangen is absoluut de moeite waard.  Hier alvast een voorproefje. De volledige docu kun je bekijken op https://www.npo.nl/3doc-vleesverlangen/06-03-2018/VPWON_1290168

Hoe sta jij tegenover het eten van (veel) vlees? Heb jij er ook zo’n haat-liefde verhouding mee? 

Volg je Strijkenissuf al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow
artikels met een * in de titel zijn gesponsord/betaalde samenwerkingen.

Wat is jouw reactie?
Droevig!
0
Eye-opener!
0
Herkenbaar!
0
Hilarisch!
0
Interessant!
0
Spannend!
0
Bekijk reacties (7)
  • Ik ben al jaren vegetariër en eet ook geen vleesvervangers. Die bestaan hier namelijk nagenoeg niet 🙂 Ik vind het niet alleen dierenmishandeling de vleesindustrie maar het heeft ook een enorme impact op het milieu. Veel meer dan dat de meesten denken. Ik begrijp wel dat het lastig is geen vlees te eten. Al heb ik er zelf nooit moeite mee gehad. Alleen 1 of 2 dagen per week zonder vlees zou al veel positiefs bijdragen aan het milieu. Helaas woon ik in een land waar deze levensstijl totaal niet begrepen wordt. Maar ooit komt dat ook vast 🙂

    • Dat is zo jammer dat het in Colombia niet wordt begrepen. Had een tijdje terug al een artikel gelezen van je over dat uiteten gaan zo moeilijk is als vegetariër. Vervelend zeg! Ik vind het knap dat het voor jou niet lastig was om die keuze te maken. Ik hoop in ieder geval dat er mensen zijn die deze docu gaan kijken naar aanleiding van deze blog en daarmee weer een stukje bewuster zijn over dat vlees niet zomaar iets is dat bij wijze van spreken aan een boom groeit.

  • Vlees eten is een heet hangijzer. Het is meer dan alleen dierenwelzijn, het heeft ook een enorm milieu-aspect. De vleesindustrie slurpt enorm veel aan bronnen die ook aangewend kunnen worden om eigenlijk de honger voor mens en dier de wereld uit te helpen. De cijfers liegen er niet om. Van alle biomassa (levende wezens en planten) is de mens maar 0.01% van alles op aarde. Laat dat even inzinken.
    Van alle zoogdieren op aarde is de mens 36% (dus buiten vissen, vogels, insecten en planten etc). 60% (!!!) is vee voor menselijke consumptie. Zestig procent, dus bijna het dubbele, is voor consumptie. En maar 4% zijn wilde dieren…
    Oh en van de vogels? 70% van alle vogels is voor menselijke consumptie. En maar 30% is vrij en wild. Trouwens, van alle vrije en wilde, niet-gedomesticeerde dieren hebben we tijdens ons bestaan als mensheid 83% uitgeroeid. Dus die paar rassen koeien die we ‘van het uitsterven gered hebben’, ik denk dat dat niet het karma in ons tij zal keren *oei*
    Ik heb vandaag nog geen vlees gegeten. Als het aan mij ligt eet ik nooit meer vlees, zeker niet nu er hoogwaardige alternatieven zijn als vegetarische opties. Ik weet zeker dat we met 3 of 4 keer per week vlees of vis eten redelijk bij de term flexitarier uitkomen.
    En dat is echt niet moeilijk.

    • Wat je zegt is allemaal waar en ik vind het een groot dilemma en kan me zo goed in Marijn Frank verplaatsen. Het is een lastig onderwerp waar de gemoederen vaak hoog over oplopen vanuit beide kampen en ik sta er een beetje middenin. Er zijn veel alternatieven maar die vind ik zelf niet goed genoeg. Veel van die alternatieven dragen ook bij aan een slecht milieu. In veel vleesvervangers zit om maar wat te noemen palmolie. Ik heb soms het gevoel dat wat ik ook doe, het nooit goed genoeg is. Daarom probeer ik me maar niet teveel te laten beïnvloeden door wat iedereen zegt en te doen wat goed voor mij voelt. Gewoon vers eten, niet teveel vlees en vis en proberen om milieuvriendelijke producten te kopen (voor zover ze echt milieuvriendelijk zijn, dat is vaak ook maar misleiding om je een goed gevoel te geven)

  • Ik zou geen moeite hebben met slachten, maar dan wel weer zoals het vroeger ging. Of natuurlijk koosjer. Dat is (h)eerlijker vlees. Vroeger woonde ik bijna naast een slagerij, met een eigen slachthuis. Daar gingen wij als kind vaak kijken. Wij eten bewust minder vlees. Wel elke dag, maar dan een kleinere portie. Elke dag vlees vind ik prima, maar wel (h)eerlijk vlees en bewust kleine porties.

    Love As Always
    Di Mario

Reageren is niet suf!

Your email address will not be published.

© 2019 strijkenissuf.nl alle rechten voorbehouden

Deze website maakt gebruik van affiliate links. Check voor meer informatie de privacy verklaring

Scroll To Top