Menu & Search
Komt er nog een vierde, en wanneer weet je of je gezin compleet is?

Komt er nog een vierde, en wanneer weet je of je gezin compleet is?

Tjonge jonge het houd bekenden, minder bekenden en onbekenden wel bezig zeg. De vraag of ik nog een vierde kindje krijg heb ik alleen deze week al vijf keer gehoord. En niet alleen dat, er werden ook heuse adviezen gegeven en zelfs voorspellingen gedaan. Van ”nu is het toch wel klaar?” (hoe durven ze) tot en met zeker weten dat jij nog een vierde en misschien nog wel een vijfde of zesde of zevende of— kindje krijgt. 

Nu denken jullie natuurlijk allemaal; en wat is daarop uw antwoord? Een volmondige ja, of nog niet in duizend jaar? Was het maar zo simpel! Wanneer weet je eigenlijk of je gezin compleet is? Al die levensvragen, mijn hoofd loopt er een beetje van over.

Wil ik nog een vierde kindje?

Voor mijn kinderen was het overigens allang duidelijk. Ja natuurlijk komt er nog een baby bij. De reden? Dan kan die lieve kraamverzorgster weer komen! Die heeft overduidelijk punten gescoord. Niet onbelangrijk: het moet wel een meisje worden, want broertjes zijn zó irritant. (komt dan uit de mond van twee broers) hoe overduidelijk het voor ”het jonge telg” is des te verwarrend het voor mij is. Ik ben nog volop aan het genieten van mijn baby en heb er nog niet echt de kans voor gehad om er definitief een beslissing over te nemen.

Er nog niet klaar voor om mijn kinderwens op te geven

Toen ik zwanger werd van Nolah, was dat met de gedachte dat dit de laatste keer zou zijn, maar pas na de bevalling besefte ik me dat ik nog helemaal niet klaar was om afscheid te nemen van de gedachte dat dit de laatste keer zou zijn. Ik heb gehuild als een tja, kersverse moeder volgepompt met hormonen bij die gedachte. Een ding is  dus wel zeker, ik voel me nog te jong om nu al definitief te zeggen dat het over en uit is in mijn baarmoeder. Hoe moet je daar op je 27ste nou voorgoed een beslissing over nemen? Ik bedoel, ik heb met een beetje mazzel nog twintig vruchtbare jaren voor me liggen. (bedenk je eens hoeveel lieve kinderen daar nog in kunnen ontstaan) oké, grapje jongens, ik ga echt niet voor een elftal. Alleen bij de gedachte al wordt ik zo moe dat ik aan een spinnewiel wil prikken en 1000 jaar slapen als Doornroosje.

Gelukkig heb ik ook nog een man

Gelukkig heb ik een man die de nuchterheid zelve is en deze dromerige vrouw in toom houdt. Ik ben blij dat ik deze beslissing niet alleen hoef te maken want die was zeker alleen gebaseerd op over onrealistische emotionele redenen zoals dat baby’s schattig zijn en dat een groot gezin zo gezellig is. Wat moest ik zonder manlief die telkens als ik over een vierde begin me van A tot Z alle praktische problemen in mijn oren knoopt; zoals gebrek aan ruimte in de auto, slaapruimte en laat staan het onderhoud van vier kinderen, laat staan alle nog komende woedeaanvallen, rottigheid die ze gaan uithalen, en andere bloed onder de nagels vandaan haal acties.

Baby’s komen niet vanzelf

Tussen willen en kunnen zit ook nog een groot verschil. Uiteraard ben ik me er ook maar al te bewust van dat ik hartstikke dankbaar mag zijn met mijn twee lieve jongens en mijn regenboogbaby, Nolah. Dat besef ik me iedere dag. Bovendien heeft lang niet iedereen een keuze, al dan niet medisch. Daarom ga ik en deed ik al heel hard genieten van mijn schurken. En om er zeker van te zijn dat mijn emoties de komende maanden een loopje met me nemen laat ik morgen heel verstandig een koperspiraaltje plaatsen (peeing my pants) tot ik er wél uit ben.

Wist jij wel wanneer je gezin compleet was?  

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!