Menu & Search
Mid twenties crisis, ik nam een navelpiercing

Mid twenties crisis, ik nam een navelpiercing

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste blogs en abonneer je gratis op de SIS nieuwsbrief

Langzaam besef ik me dat het getal dertig steeds dichterbij komt. Nouja, ik heb nog een dikke 3 jaar te gaan maar toch benauwd het me een beetje en dat terwijl ik andere dertigers nog hartstikke jong vind. Geen idee wat het probleem dan bij mezelf is. Het klinkt gewoon zo volwassen. Alsof ik dan opeens te oud ben om Pokemon te spelen en dansjes te doen in mijn favoriete kroeg waar de leeftijd gemiddeld 20 is. (oké, dat is misschien ook wel een beetje awkward) het einde van een era dus. 

Hoe dan ook, ergens bekroop me het gevoel dat ik iets ”geks” moest doen. En nee geen bungjee jumpen, skiles nemen of andere spannende dingen. Nee uit alles waaruit ik kon kiezen koos ik voor een navelpiercing! Tja. Iets waar ik bovendien op tegen was in mijn eigen lichaam met al die enge risico’s als uitscheuren en infecties met het risico op eeuwige verminking. Een navelpiercing dus. Iets waar ik als 16 jarige altijd jaloers op was bij andere dames met een fitgirl instagram lichaam. Dus waarom niet als moeder van twee kinderen met iets minder strak tijgerprint striae buikje?

Mijn klunzige navelpiercing ervaring

Met de adrenaline gierend door mijn lichaam stapte ik dus nerveus de piercing annex sieradenshop binnen. Gelukkig was het er niet zo ruig binnen als ik me in gedachten had voorgesteld. (denk aan een donkere kamer met zwetende getatoeëerde kerel met martelwerktuig dat vraagt om hepatitis B) Nee gelukkig was het alles behalve dat.

Een lief subtiel gepiercet meisje in een zaak waar ik me snel op mijn gemak voelde begeleide me naar een zeer steriel kamertje waar ik de steriliteit alweer verprutst had door mijn jas en tas in de steriele zone te zetten. KLUNS!  Over de piercing zelf hoefde ik niet lang na te denken. Ik ging voor een rvs staafje met turquoise glitterballetje (mijn absolute lievelingskleur) en dito schroefdopje.

Vrijwillige marteling

Ik ontblootte mijn buik waarvan letterlijk ieder spiertje zich verkrampt had, klaar voor helse pijnen tijdens deze vrijwillige martelsessie. Voordat ik spijt kon krijgen van mijn ondoordachte plan was mijn navel al versierd met mijn nieuwe bling die al snel verstopt werd achter een grote minder sprankelende pleister. Het viel me reuze mee, die pijn.

De instructies voor de verzorging van de piercing waren echter niet mis. Zo mocht ik weken niet in bad of zwemmen, moest ik een aantal keren per dag het wondvocht weg deppen en mijn navel met speciale zeep wassen. Geen strakke kleding en minstens het komende half jaar geen andere piercing aangezien het genezingsproces 3 tot 9 maanden zou gaan duren. (heeft met mindere doorbloeding in je buik te maken)

Een dikke, gepiercete buik

Dat ik een maand later zwanger zou zijn had ik ook niet ingecalculeerd, en dat dat ding dus eerder dan aangeraden was verwisseld moest worden voor een zwangerschapspiercing had ik ook niet verwacht. Maar hij zit er nog steeds, en hoewel dat ding al drie keer ontstoken is geweest en ik nu een dikke gepiercete buik heb, ben ik er nog steeds blij mee en voel ik me er ook jeugdig door. (dat navelpiercings eerder voor tieners zijn dan twintigers besef ik me ook wel) Tot dusver mijn eerste mid twenties avontuur. Nu die tattoo nog!

Volg jij me al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow

Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!