Menu & Search
Moeders voor moeders, mijn kortstondige avontuur

Moeders voor moeders, mijn kortstondige avontuur

Ik had er al veel dingen over gehoord en gelezen: moeders voor moeders. De meeste verhalen positief en soms wat minder positief. Aangezien dit waarschijnlijk de laatste (zeg nooit nooit) gezinsuitbreiding is wil ik dit keer mijn zwangerschap zo bewust mogelijk ervaren en er zoveel mogelijk uithalen. En een bewuste ervaring werd het …

Vol goede moed in een jubelende heldinnenstemming à la moeder Theresa melde ik me aan bij moeders voor moeders. Ik zat immers min of meer in het zelfde schuitje als de mama’s die dankbaar gebruik maken van de medicatie die gemaakt wordt uit het gewonnen HCG. Al maak ik zelf geen gebruik van de medicatie vond ik dat ik op zijn minst iets kon doen voor de (aanstaande)mama’s die dit wel hard nodig hebben.

Piesen in een kannetje

Na een test om te zien of mijn pies voldeed aan de juiste HCG kwaliteitsnormen—zou mijn urine ook een Appellation d’Origine Contrôlée label verdienen? Werd ik al gelijk aan het werk gezet toen ik me nietsvermoedend excuseerde om naar het toilet te gaan. Ik kreeg gelijk een kannetje in mijn hand gedrukt onder het motto: ‘Iedere druppel is er een.’ Het sparen kon beginnen.

Iedere toilet ronde vroeg ik me af of er ook moeders voor moeders handleidingen en youtube filmpjes bestonden voor het piesen in die verrekte kannen want (het kan aan mij liggen) maar dan pieste ik weer over mijn hand of klaterde de helft  van mijn blaasinhoud in de toiletpot en nóg erger: eroverheen.

Braken en blauwe melkbussen invasie

Nadat de moeders voor moeders consulente me gerustgesteld had over de geur van de blauwe melk(pis)bussen, om het beestje maar een naam te geven (daar had ik namelijk de meeste horrorverhalen over gehoord) daarbij vermeldend dat de conserveermiddel walm totaal niet schadelijk was voor mij of mijn baby, was ik er helemaal klaar voor om de geur zelf te ervaren. Gelukkig viel het me niet tegen. Van misselijkheid had ik ook nog geen last tijdens de eerste 6 weken. Ik was vast een van die geluksvogels dacht ik nog. Mijn conclusie: moeders die niet tegen de geur konden moesten ofwel aanstelster zijn of ik was gewoon echt een enorme bikkel.

Geen van beide bleek de juiste conclusie te zijn. Al snel begon ik zo misselijk te worden als iemand na een ritje in de villa volta met shoarmaschotel speciaal op van een door Rob Geus afgekeurde zaak. Daar werd ik dus niet blij van, nee. Zo  ontwikkelde ik langzaam een afkeer tot de alles overheersende dronkemans walm na een een fles spiritus riekende adem geur in die verrekte blauwe bussen. Zo erg dat bij het zien alleen al ik al kokhalzend het hele huis door rende om maar zo ver mogelijk bij die dingen vandaan te komen. Gevolg was dat ik nog geen vier bussen per week vol kreeg maar er wel acht bussen iedere week voor terug kreeg. Zo veranderde de babykamer na enkele weken in een blauwe bussen opslagplaats met een als maar verder groeiende toren.

Begripvol

Maar ik moest het volhouden, ik deed het immers voor een goed doel. Ik moest doorgaan totdat ik er snotverdorie helemaal klaar mee was. Vlug stelde ik een mail op gevuld met zelfmedelijden en excuses op met als rode draad in het verhaal dat de gezondheid van mijn kind op deze manier in het gedrang kwam. Een hoop bladiebladiebla om te zeggen dat ik er gewoon klaar mee was en er ontzettend graag mee wilde stoppen ondanks mijn schuldgevoelens. Gelukkig reageerde ze bij moeders voor moeders zeer snel en begripvol en was ik binnen twee dagen verlost van de duivelse busseninvasie. Al met al heb ik het toch 5 weken volgehouden (of waren het er 3?) en heeft dat in ieder geval een snufje kostbare hormonen opgeleverd. Enorm veel respect voor alle moeders die dit zonder enige moeite wel vol hebben gehouden. Jullie zijn toppers!

 

 

 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!