Nu aan het lezen
Ondernemer en mama van drie kinderen: hoe hou ik het vol?

Ondernemer en mama van drie kinderen: hoe hou ik het vol?

het drukke leven van een mama

Allereerst wil ik vermelden dat de illustratie bij deze blog speciaal getekend is door Karolina Draws, zelf mama van 2, psychologe en ondernemer. Je kunt haar illustraties volgen op Instagram en haar werk hier kopen! p.s. ze maakt ook portretjes op aanvraag!

Ik ben inmiddels al meer dan twee jaar gepromoveerd tot mama van drie kinderen. Overigens vind ik dat dit ook best iets dat op je cv zou mogen komen te staan of op je LinkedIn. Sterker nog, ik ga het denk ik nu nog toevoegen als een van mijn vaardigheden lacht hardop.  Of het onderschreven gaat worden is een tweede. Mijn allerbeste vaardigheid is het nou ook weer niet (#loedermoeder), maar ik doe mijn best.

Gewoon druk

Zoals alle moeders dat tegenwoordig doen. Werkend of niet. Mama van 1 kind, mama van vier kinderen, we doen stuk voor stuk ons best. De een iets harder dan de ander, maar toch.

En om eerlijk te zijn vond ik het moederschap met 1 kindje minstens net zo druk als met drie kinderen (gewoon druk dus).

Je groeit er langzaam in

Misschien ook wel omdat de jongens wat groter en zelfstandiger zijn geworden. Hoewel ze nog ook een bijpassende grote mond hebben die de nodige aandacht vergt. Ik denk dat je daar langzaam in groeit. Gelukkig ook maar, want anders zou niemand meer dan 1 kind krijgen. Een beetje het zelfde verhaal als dat je de pijn van je bevalling vergeet. 😉

Eigenlijk wil ik gewoon met een zak chips op de bank ploffen

Oh ja, wacht, dit verhaal ging over hoe ik het volhoud (klinkt best dramatisch) met drie kinderen, een eigen onderneming, of eigenlijk twee,drie huisdieren en een man die fulltime ondernemer is. Als ik het lees wordt ik er zelf acuut moe van en wil ik met een grote zak chips op de bank ploffen.

Zoals ik al zei voelt het niet alsof drie kinderen nou zoveel drukker is dan 1 of 2 kinderen maar op papier is het wel degelijk zo natuurlijk:

Rennen naar de crèche, basisschool, heen en terug, boodschappen doen, voor de dieren zorgen, proberen om wat geld binnen te hosselen, om nog maar te zwijgen over de twee-wekelijkse voetbal- en turntrainingen van mijn kinderen. Ja het is eigenlijk mega druk.

Mag het dan nooit even wat minder van mezelf?

Regelmatig zit ik met mijn handen in het haar(zoals op de tekening) omdat ik weer eens een afspraak vergat, omdat ik geen oppas kan vinden of omdat ik gewoon even die hard wil uitslapen. Om eerlijk te zijn vind ik het moederschap best pittig en zie ik mezelf niet als een typische ‘moederkloek’. Dat komt natuurlijk ook omdat ik zoveel van mezelf moet. En dat is misschien wel mijn grootste valkuil. Het mag eigenlijk nooit even wat minder zijn. Daar wordt ik maar onrustig van.

Zou ik het anders willen?

Ik vraag me wel eens af hoe het zou zijn als ik wat meer rust voor mezelf zou inbouwen, maar van de andere kant kan ik me dat niet echt voorstellen. Ik zou in ieder geval geen ander leven meer willen dan dit drukke leven met drie kinderen.

Het is dynamisch, pittig, soms om knettergek van te worden maar vooral ook gezellig en liefdevol. Behalve wanneer ze weer eens 24/7 ruzie maken en speelgoed bommen laten ontploffen, dan gaat het er even iets minder liefdevol aan toe. Hoort er ook bij.

See Also

Hoe hou ik het dan vol?

To the point. Natuurlijk is het mesjogge om niet af en toe wat tijd voor jezelf te pakken. Zeker wanneer je mama bent. Om bij te tanken, plan ik regelmatig even een date met mezelf in of samen met mijn man. In ieder geval zonder kinderen. Denk aan: in bad spelen met bruisballen en gezichtsmaskertjes, stiekem koffie drinken in de stad wanneer de kinderen op school zitten (met gebak), en af en toe die hard gamen, chips vreten of hersenloos TV kijken. Op dat soort momentjes geniet ik 1000% en kan ik er weer even tegenaan. Want zeg nou zelf, hardloopmoeders zijn ook gewoon doodloopmoeders. En dat is dan weer zielig voor de kinderen. Dus nee, ik ben echt niet 24/7 aan het rennen. Bij lange na niet. En om eerlijk te zijn, weten allemaal dat ik er op sommige vlakken met de pet naar gooi.

Zij groot en uit huis, ik in een bejaardenhuis

Daarnaast besef ik me ook wel dat het leven al zo vluchtig is en dat grut groeit verdikkeme nog sneller dan hoe ik het huishouden doe— zo snel mogelijk en met de Franse slag dus. Onze tijd als gezinnetje samen, glipt zo ontzettend snel door mijn vingers. Voor ik het weet zijn zij groot, uit huis en ik oud en in een bejaardenhuis.

Dus probeer ik, wanneer ik geen politieagent aan het spelen ben de mooie momenten samen te koesteren. Want op het einde van de dag zegt mijn bedrijf geen ene fluit en wil ik niet herinnerd worden als een mopperende, doodvermoeide moeder die altijd aan het werk was.

Wat ik eigenlijk wil zeggen, vooral ook tegen mezelf, is: vergeet alles wat ik hierboven typte en onthou vooral  alleen de laatste twee alinea’s. 

 

Volg je Strijkenissuf al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow
artikels met een * in de titel zijn gesponsord/betaalde samenwerkingen.

Wat is jouw reactie?
Droevig!
0
Eye-opener!
0
Herkenbaar!
0
Hilarisch!
0
Interessant!
0
Spannend!
0
Bekijk reacties (0)

Reageren is niet suf!

Your email address will not be published.

© 2019 strijkenissuf.nl alle rechten voorbehouden

Deze website maakt gebruik van affiliate links. Check voor meer informatie de privacy verklaring

Scroll To Top