Menu & Search
Op vakantie zonder kinderen

Op vakantie zonder kinderen

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste blogs en abonneer je gratis op de SIS nieuwsbrief

Voor het eerst in acht jaar zijn mijn man en ik zonder kinderen naar het buitenland geweest. In mijn hoofd heb ik de dagen ernaartoe met rode watervaste stift doorgestreept. Ik was zo enthousiast als een kind in afwachting van pakjesavond of kerst. Ik, of we moet ik zeggen, nee vooral ik, was hier zo aan toe! Meer dan 48 uur quality time samen in een geweldige stad; Dublin, dûh!

Op reis zonder kinderen: even een moment voor ons zelf

Dineren, sightseeing en slapen zonder nachtelijke huilpartijen. (de eerste de beste dronken malloot die mijn nachtrust durfde te verstoren kon een schoen verwachten) Even geen papa en mama zijn. Hoeveel we ook van onze kinderen houden, af en toe heb je gewoon even een moment voor jezelf nodig en daar is niks mis mee. In ruil daarvoor krijgen je kinderen volledig bijgetankte ouders terug. Tenminste als je het goed doet.

De realiteit

En daar kwam de realiteit om het hoekje kijken. De avond voordat we gingen vliegen spookten er allerlei doemgedachten door mijn hoofd. Wat als het vliegtuig neerstort? Wat als er iets met de kinderen gebeurd terwijl we weg zijn? Waar waren we eigenlijk mee bezig. Slechte ouders, die hun kinderen zomaar drie dagen achterlaten. Je raad het al. Ik deed geen oog dicht. Gelukkig kwam alles al snel goed. Na een boel zenuwen, (het is een wonder dat ik er niet door de luchthavenpolitie ben uitgepikt, maar ze zullen wel wat gewend zijn; ”Houd die zenuwachtige mevrouw in gate 9 in de gaten. Nee joh, Roger, dat is gewoon weer een moeder die zonder kinderen op vakantie gaat.” ”Okay, copy that.”) kon ik tijdens de vlucht wat meer relaxen en al snel raakte ik in de feest-zonder-kinderen-modus!  En zo kon de vakantie beginnen.

Op zoek naar kleine blonde hoofdjes

De eerste uren waren wat onwennig.  Ik keek vaak achter me opzoek naar kleine blonde hoofdjes, maar al snel wende ik eraan en kon ik me er prima aan overgeven. We aten, knuffelden, luisterde live muziek en brachten zelfs uren met elkaar door in een nationaal park. Oh en soms waren er meningsverschillen want zoveel uren bij elkaar zonder kinderen na acht jaar zorgde ook voor wat frictie. Oh nee wacht, die meningsverschillen zwaren er ook al met kinderen 😉

Uiteindelijk hebben we ons dus super vermaakt en zoals ik al zei, dit hadden we echt even nodig.  Opa en oma hielden ons prima op de hoogte en daardoor was het goed te doen om zolang zonder onze kindjes te zitten.

Voel je niet schuldig

In het begin voelde we ons vooral schuldig dat we weggingen zonder de kinderen. Was het niet egoïstisch? Hadden we wel weg moeten gaan? Ik was zo bang dat er iets zou gebeuren terwijl we weg waren. Maar uiteindelijk vonden wij het erger dan de kinderen en hebben ook zij zich prima vermaakt. Of eigenlijk is prima zelfs een understatement want de kinderen vonden dat we wel weer erg snel terug waren. Ze zijn echt dol op ons!

Ik denk dat het achteraf nergens voor nodig was om me zo schuldig te voelen. Iedere ouder heeft soms even tijd alleen nodig. Het zorgt ervoor dat je even kan afschakelen, jezelf kan zijn en bovendien laat het je extra veel beseffen hoeveel je wel niet van die koters houd. Anderzijds had ik ze misschien achter het behang willen plakken maar na zo’n vakantie ben je toch weer een stuk relaxter. Tenminste dat is de bedoeling. Om eerlijk te zijn waren we vooral uitgeput want een citytrip is gewoon super vermoeiend. Daarom denk ik dat we de volgende vakantie alleen niet acht jaar laten duren. Volgende bestemming: zonnig eiland!

Ga jij vaak weg zonder kinderen? 

 

Volg jij me al op: |Instagram| Pinterest |Facebook |LinkedIn |Twitter |? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow

Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!