Menu & Search
Onze openingsdans: bloed, zweet en tranen

Onze openingsdans: bloed, zweet en tranen

Voor onze bruiloft wilde ik ontzettend graag een openingsdans doen, er was alleen een klein probleempje. Ik kon niet dansen! Het ging dus niet zonder slag of stoot en er kwamen de nodige druppels zweet, af en toe een traantje en een druppel bloed- omdat ik weer op mijn man zijn tenen was gaan staan- aan te pas.

Ik weet nog goed dat ik als kleutermeisje wel eens dansjes mocht opvoeren in de klas- we draaiden rondjes en stapten van links naar rechts en terug op Ademnood van Linda, Roos en Jessica. Ik vond mezelf een topklasse danseres. Maar toen de jaren verstreken kwam ik daar langzaam toch op terug toen veel van mijn klasgenootjes op dansles gingen. (dat wilde ik niet, ik wilde liever op ijshockey en rugby) Mijn dancemoves waren vergelijkbaar met die van een wandelende tak en mijn ritmegevoel van een kip zonder kop. Zo kreeg ik steeds meer een hekel aan dansen totdat ik me er zo erg voor schaamde dat ik amper nog durfde om in het openbaar te dansen.

Hoe ik omging met mijn dansprobleempje

Als puber was dat nogal een opgave, tijdens de lichamelijke opvoeding moesten we vaker een dans instuderen met een groepje voor een punt en aangezien mijn vriendinnen wél op dansles zaten, voelde ik een ongelofelijke druk om te presteren. Door mijn deelname duurde het instuderen van een dansje namelijk wel tien keer langer omdat ik het niet kon volgen.

Als ik uitging hoopte ik altijd dat er niemand naar me keek en checkte dan ook iedere vijf seconden of er geen groepje mensen me faliekant stond uit te lachen. Laat staan als een leuke jongen me ten dans vroeg- acuut geval van een volle blaas. Gelukkig werd ik steeds handiger in het verhullen van mijn houterige dansprobleempje, want me als een clown gedragen kon ik wel, dus verzon ik allerlei belachelijke dansjes om mijn vriendinnen te vermaken. Dat zorgde ervoor dat ik een beetje over mijn onzekerheid heen kwam en durfde ik af en toe best met de voetjes van de vloer te gaan, onder invloed van tequila weliswaar.

Maar toen gingen we trouwen

Ondanks dat we beiden niet zo’n danshelden zijn wilden we dan toch een openingsdans, en het liefst een hele spectaculaire. Ik weet niet of het door de hele trouw-euforie mijn hersens  tijdelijk waren aangetast dat ik dacht dat ik mijn naam Frances van Dirty Dancing was. We moesten dus nodig opzoek naar een dansleraar, en beter eentje die goed was met een vrachtschip vol geduld. We benaderden een aantal mensen met onze ideeën ( serieus ik wilde op Jason Derulo met Trumpets gaan dansen voor onze bruiloft, WHAT WAS I THINKING?)  waarmee we uiteindelijk terecht kwamen bij een hele leuke dansleraar en lerares die ons ( of eigenlijk mij ) dat bizarre idee uit ons hoofd praatte. Tijd voor plan B, het werd dus Latin.

Intieme Bachata

Ik was al snel gewend aan het idee dat het Latin zou worden en vind de vele Latin dansstijlen ook waanzinnig om naar te kijken. Toen ze ons voorstelde om een Bachata te gaan dansen moest ik wel even slikken want dit is een van de intiemste stijlen binnen de Latin wereld. (met een simpele basis) Het nummer dat we uitkozen is lekker fout maar wel toepasselijk. Romeo Santos ft. Usher – Promise   De eerste zin na de intro: ‘Try to keep my balance but I still fall’ was geknipt voor ons. Toen de dansleraar vertelde ons dat we het beginstukje van de clip gingen nadoen moest ik wel even slikken, yes met stoel en al de hele act, maar ik besloot er voor te gaan. Het betekende week in, week uit oefenen. Ik denk dat we wel honderd keer hebben gekibbeld over onze gekneusde tenen, over dat we het figuur weer eens waren vergeten of dat we geen tijd hadden om te oefenen, maar langzaam transformeerden we in dansers en ontwikkelden we zelfs (enigzins) een gevoel voor ritme. Ik had nooit gedacht dat we het in ons hadden maar de dans werd een succes en op de bruiloft ging er helemaal niets mis. (niets dat onze gasten hadden opgemerkt althans, want die waren al behoorlijk lam) Op het einde zat er zelfs een lift in.

1T6A2315

Een foto als herinnering om te blijven dansen

Hierdoor heb ik mijn plezier in dansen weer teruggevonden en hebben we na onze bruiloft nog salsalessen genomen. In de toekomst als weer wat meer tijd hebben willen we dit er ook zeker in houden en het dansen weer oppakken. Om ons er tot die tijd aan te herinneren heb ik een mooie foto op hout laten afdrukken die nu prominent in onze huiskamer hangt. Hij is ontzettend mooi geworden en iedereen die op bezoek komt vraagt er naar.

Hoe zit het met jullie dancemoves?

De foto op hout heb ik gekregen van www.fotogeprint.nl 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!