Menu & Search
Toch maar weer een kat.

Toch maar weer een kat.

We hadden al zeker een jaar geen kat meer. Na de dood van Speedy, de asielzoeker lapjeskat van mijn man hebben we niet bepaald veel geluk gehad. Een tijdje hadden we een lieve rode kater, Flits. Maar die ontsnapte en ondanks dat hij gechipt is, zagen we hem nooit meer. Ik beeld me  maar in dat hij gekidnapt is door een lief oud vrouwtje waar hij wordt vetgemest met paté en kaviaar. Veel beter dan die stinkende droge brokken. De kinderen zijn maanden lang verdrietig geweest en ik kan me nog goed herinneren toen mijn rode kater niet meer thuiskwam van de dierenarts. Heftige dingen in een kinderleven.

Geen verstandige keuze

Hoewel ik en John elkaar iedere week wel berichtjes stuurde met marktplaats en asiel katten of nestjes van kennissen wisten we ook dat het geen verstandige keuze zou zijn om een nieuwe kat te nemen met een baby op komst.  Een hond en een konijn, daar hadden we onze handen al vol genoeg aan. Laat staan twee slingerapen.Maar na een bezoekje aan vrienden met katten wakkerde  het idee om een nieuwe kat te nemen weer aan. We kwamen tot de conclusie dat we dat gespin ’s avonds op schoot enorm mistten en dan bedoel ik niet op elkaars schoot.

Toeval bestaat niet, of?

Het toeval wilde dat er een kat bij een ouder echtpaar in de buurt van een collega aan was komen lopen welke hoogstwaarschijnlijk was uitgezet in het bos, en hoewel we niet wisten wat de leeftijd van dit beestje was besloten we om deze kat een warm huisje te bieden. Alle kattenspullen in huis stonden nu toch maar stof te vergaren. We verzonnen een listig plannetje waarbij we de kinderen lieten denken dat Sinterklaas de kat op het dak had gevonden inclusief gedicht en verstopte de kat in de bijkeuken op pakjesavond. Oké oké ook een beetje voor mijn eigen gevoel, want zo kon ik sinterklaas de schuld geven van deze keuze.

Ontmoet Moortje

Inmiddels hebben we de kat al een maand en is het net weer zoals voorheen. De naam hoefden we alvast niet meer te bedenken want de mensen hadden haar Moortje genoemd en dat vonden wij wel prima. (Voor het geval je je het afvraagt: ja, ze heet Moortje omdat ze zwart is en nu niet komen zeiken anno de zwartepietendiscussie en negerzoenenkwestie. Dat is zó 2016.)

Moortje blijkt een straatkat die wel wat gewend is want ze draait haar poot niet om voor onze zwarte labrador, Nelson, ja-ha, Nelson van Nelson Mandela. En eveneens niet voor de kinderen. Ze heeft een hoog aaibaarheidsgehalte en steelt graag eten van tafel of drinkt stiekem uit de bekers melk van de kinderen. Precies zoals een kat hoort te zijn. We kunnen nu al niet meer zonder haar. Moortje is perfect. Op haar gewicht na, daar mag dit jaar nog wel aan gewerkt worden want ze is wel aan de dikke kant, dus veel honger zal ze niet geleden hebben. Katten, ofwel je bent dol op ze ofwel je haat ze.

Moortje de kat
Evil! Hier voelen we ons een beetje als the Claw, de slechterik van Inspector gadget.

Ben jij een kattenliefhebber of zie jij ze ook liever in het bos verdwijnen? 

 

 

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!