Menu & Search
Waarom een wieg geweldig is, en ik nu dus moet huilen omdat de baby niet meer past

Waarom een wieg geweldig is, en ik nu dus moet huilen omdat de baby niet meer past

Toen ik zwanger was van de jongens dacht ik geen seconde na over een wieg. A: omdat ze er super snel uit groeien en B: Het leek me maar niets om je baby op de slaapkamer te laten slapen en vond het geldverspilling, twee bedjes. Bovendien hoorde ik veel moeders over baby’s die niet in hun ledikant wilde slapen. Voor Julian was er inderdaad geen wiegje nodig. Hij was een doorslaap wonderbaby en sliep sowieso overal. Compleet verwend als ik was ging ik er helemaal vanuit dat de volgende baby net zo makkelijk zou zijn. ‘Boy, I was wrong.’

Bij Flynn hebben we slapeloze nachten gehad, om de twee uur was hij wakker en geloof me, wanneer je nachtenlang niet kunt slapen telt iedere meter die je moet lopen. Néé, iedere centimeter! Voor Nolah hebben we dus maar gelijk gekozen om naast een ledikant ook een wiegje aan te schaffen voor het geval we weer zulke terrornachten zouden krijgen.

Waarom ik zo blij met mijn wieg was

Het liefst wilde ik zo’n rotan wiegje van vroeger, en raad eens? Bij ons in de buurt verkochten mensen precies zo’n wiegje op Marktplaats  voor een prikje, met een nieuw matrasje. (een handgemaakt wiegje met veel emotionele waarde) Het enigste dat ik hoefde te doen was de wieg bekleden. En lui als ik ben bestelde ik hiervoor kant en klare wiegbekleding.

Het kopen van een wieg was uiteindelijk een van de beste aankopen op het baby uitzetlijstje , want ik heb zoveel plezier beleefd aan dat wiegje. Allereerst omdat Nolah hier heerlijk in sliep en er zich geborgen in voelde. Wat ik gelijk de belangrijkste reden vind. ,Maar ook omdat ik slechts enkele stappen van haar verwijderd was en haar zelfs kon horen ademen (iets dat mij enorm veel geruststelling gaf) en als laatste omdat ik gewoon niet uitgekeken raak op dat schattige wiegje en Nolah er het liefst in wil laten slapen tot haar benen buitenboord hangen.

baby in wieg

Nolah moet naar de ledikant en dat maakt me best verdrietig

Helaas heeft zich recentelijk een groot drama voltrokken want Nolah kan inmiddels omrollen (wat opzichzelfstaand super cool is) en trekt iedere keer de wiegbekleding er van af waardoor de wieg eigenlijk niet meer veilig is. Bovendien groeit ze zo hard dat ze bijna met haar beentjes tegen het voeteneinde komt. Dat voelt een beetje als het einde van een tijdperk, het einde van de mini-baby periode en dat vind ik eigenlijk best wel jammer aangezien ik niet weet of ik dit ooit zelf nog een keer ga meemaken.  De verhuizing ging overigens zonder slag of stoot. Nolah slaapt tot diepe teleurstelling van mijzelf perfect op haar eigen kamertje.

Het wiegje, dat staat er voorlopig nog wel even. (het liefst de komende 5 jaar nog) Ik ga er langzaam afscheid van nemen maar tot die tijd prop ik Nolah gewoon af en toe nog even in de wieg.

Waar kiezen jullie voor? Een ledikant of wieg?

Volg jij me al op: |Instagram|Pinterest|Facebook|LinkedIn|Twitter|? Zo blijf je altijd op de hoogte van de laatste blogs en win-acties.

Follow


EN VERGEET JE NIET IN TE SCHRIJVEN VOOR MIJN NIEUWSBRIEF!


Reageren is niet suf!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Archief

Tekstschrijver nodig?

Huur Schrijfmevrouw in!